Arkadaşlar konu biraz uzun, lütfen yardım? sizce geri kazanmak için uğraşmalı mıyım?

Benim işyerinde herşeyimi paylaştığım bir kız arkadaşım var. Aramızda 7 yaş fark var. O herşeyini benimle paylaşırdı. Hayatındaki insanı, özel şeylerini dahi gelir anlatırdı. Aynı işyerinde çalışıyoruz ve 1 yıldır dostuz. Fakat bir kere bile iş dışında hiç görüşmedik. Ben defalarca teklif etmeme rağmen o istemedi ben de daha sonra bunu söylemeyi bıraktım çünkü sürekli bahane bulmasını pek sevmiyorum doğal olarak. Bana bir keresinde sinema için söz verdi. Daha sonra o yeni tanıştığı 40 yaşında dul bir adam ve onun sevgilisiyle birlikte sinemaya gitti. O gün beni sattı. Bana sürekli bahaneler sıralıyordu yine. Ben çok kırıldım buna ve ertesi gün işyerinde bunun dalgasını yaptı işyerindekilerle. O gün kusura bakma gibi bir açıklama beklerken bana ben istediğimle istediğim yere giderim kimse karışamaz dedi. Oysa bana söz vermişti ve ondan bunu tutmasını beklerdim. Aylar geçti ama o hep aklımda kaldo ve heran beni yine satacak diye şüpheyle yaklaştım ona. O insanlarla görüştükçe hep o an aklıma geldi. İster istemez ona bu durumu yansıtıyordum ve onu kırıyordum istemeden. Geçen gün annesi memleketten yeni gelmiş ve çok mutluydu. O gece bende bunu ona mesajla anlatmak istedim. Kırgın olduğumu ve bu durumun beni sürekli rahatsız ettiğini, yine aynı şeyleri yaşamaktan korktuğumu, o günkü açıklamasının yanlış olduğunu söyledim. Sonra ne alaka diyip başka konulardan benim yanlışlarımı saymaya başladı. En mutlu gününde ona bunu söylememem gerektiğini de söyledi. Oysa ben sadece kırgın olduğum bir konuyu söylemiştim o kadar. Perşembe günü de bana iş çıkışında sorduğumda, artık dost değilim ben dedi. Özel hayatını vs anlatmayacağını söyledi. Ben anlatırsan beni dinleyeceğini ve yardımcı olacağını, kendisinin bana değer verdiğini söyledi. O gğnkü olay için de “o gün onlarla gitmek istedim ve gittim, yine olsa yine yaparım. Ben ailem dışında kimseye hesap vermem” dedi. Bu söyledikleri de yine zoruma gitti tabi. Bir dost olarak güvendiğim kişiyi kaybetmek zoruma gitti. Eve geldiğimde de yine olsa yine yapacak olan, bana saygı göstermeyen bencil birisi gibi geldi bana karşımdaki kişi. Bugün de empati yaptığımda 1 yıldır hiç dışarıda aktivite yapmadığımız biri olarak benimle gelmesinden se onlarla gitmesi normal mi diye de düşündüm açıkçası. Sizce burada kim haklı? Onun kalbini tekrar kazanmak için uğraşmalı mıyım? Yardım?