Bu konuda ailem haklımı?

Öz baba olmayıp da o kadar güzel bakan ebeveynler var ki. O da öğrenir zamanla baba kavramını. O kadın hiç evlenmezse ve o çocuk sadece anneyle büyürse hissetmez babasının yokluğunu ama baba deyip de size alıştıktan sonra ayrılmanız vs söz konusu olursa işte o zaman hisseder babasızlık nasılmış, baba gidince nasıl oluyormuş. Hafife alınacak bir konu değil, iyi düşünmeniz gerekiyor, büyük sorumluluk gerektiriyor. Üçünüz için de en doğru kararı verirsiniz umarım

Herkes babaya düşkün olmaz. Evet babaya düşkün olan kız çocukları daha fazla. Ve evet siz kendinizi sevdirirseniz o çocuğa ve sizin onun öz babası olmadığını da bilse ben babamı özledim onun yanına gidelim/buraya gelsin babam der. Burada öz olup olmamanız önemli değil. O sizi gerçekten severse (ki bakacak herkesin babası var kendisinin yok, merak edecek baba nasılmış, sizinle ilgilenecek. Hatta ilgilenmenizi de sevecek) ha öz olmuşsunuz ha üvey pek bir fark olmaz. İleride zaten babasının onu istemediğini anlar. Ve gerçek babası gelirse (ki böyle bir ihtimal de var) onu istemez. Onu da merak eder ben ona mı benziyorum falan diye ama sizin yaptığınız onca iyiliği, ilgilenişinizi unutmaz. Özellikle küçüklük zamanlarını kolay kolay unutmaz. 4 yaşında dediniz. Bu yaşlarımı ben birkaç sene önceden çok daha net hatırlıyorum. Çocuk ilkokula falan gitse çok daha zorlanırdınız, ortaokul-lise falan olsa daha da zorlanırdınız. Evet bebek değil ama aklı var, annemin evlendiği adam beni seviyor der. Şimdiki yaptığınız şeyleri de yıllaaar geçse de unutmaz

Keşke böyle hemen vazgeçmek yerine daha fazla düşünseydiniz. Aileme söyledim ve çocuk kısmında biraz olumsuzluk yaşadılar ama ben sevdikten sonra kabul ederler, düşünüyorlar, ben halledeceğim falan deseydiniz. Doğal olarak bozulur size. İlk başta görüşmüşsünüz falan, sonra demişsiniz ki ben başkasını seviyorum. Kırılmış doğal olarak. tüm bu olayları düşünün, gözden geçirin. Eğer ciddi iseniz, o kadınla ve çocuğuyla mutlu olacağınıza inanıyorsanız ilk olarak ailenizi ikna etmelisiniz. Aileniz ikna olunca da hemen kadını bulup konuşun. Yalan söyledim diyin ama telefonda konuşmayın veya mesajla. Yüzyüze bakın ki samimiyetinizden etkilensin

Evet bu olabilir. Aşık değilseniz evlenmenize gerek bir şey yok. Boşu boşuna vakit kaybı olacak ve çocuğa da yazık olacak

Babası bilse lafınızı babası gibi sevse/sizi benimsese olarak dediğinizi düşünüyorum. Ve evet, her küçük çocuk annesi ve babası ayrıldığı zaman üzüntü duyar. Bu ne zaman ayrılacağınız ile de ilgili aslında. İlkokula gittiği zaman boşansanız bu çok zor olur onun için. Ortaokulda da zorlaşır. 7. sınıftan sonrası çocuk için daha iyi. Bir şeyleri kavrayabilecek yaşta. Eğer sizi gerçekten severse üzülür. Ama ayrılma arefesinde annesi doldurabilir size karşı. 'o senin baban değil, onunla görüşme' vs diye şeyler de söyleyebilir. Ama görüşmenizde bir sakınca görmeye de bilir.
Çoğu çocuk anne ve babası ayrılsın istemez. Tabii ortada bir şiddet olmadığı müddetçe. Eğer annesinin çok üzüldüğünü görür ise kendisi de size karşı tavırlı olacaktır. İlkokul yaşlarında ise bir şeylerin farkına varmaz kimin üzüldüğünün. O zaman size karşı tavırlı da olacağını sanmıyorum ama her çocuk aynı değil tabii ki