27 yaşımdayım. Beklemek sabretmek bir yere kadar. Bende mutlu olmak istiyorum ama olmuyor. Beni anlayabiliyor musunuz? Eminim ki çoğunuz bu durumu yaşıyor. Neden böyle? Nereye kadar bekleyeceğim bekleyeceğiz? Sırt evlenmek için evlenmek istemiyorum. Koca meraklısa da değilim. Sadece sevdiğim ve sevildiğim bir ilişkimin olmasını istemem çok mu gerçekten? Sadakatliyim, işim gücüm yerinde ve görünüşüm de iyi ama aşkı bulamadım. Arayınca da olmuyor boş verip salsam da olmuyor. Hep kötü düşünceli insanlar var bu beni umutsuzlaştırıyor.
Bana demeyin ki iyi insanlar da var. Varsa var, olsunlar da zaten ne güzel ne hoş ama sırf iyi bir insan diye neden heyecan duymadığım bir erkeği hayatıma alayım ki? Süper bir şey beklemiyorum zaten merak etmeyin ama bırakın da heyecan duymayıp, onunlayken mutlu hissedemediğim ve dokunmaktan kaçtığım bir erkeği de seçmeyeyim değil mi? Hani bir ömür diyoruz ya arkadaşlar, umarım anlaşılırımdır.
YETER. GERÇEKTEN YETER ☺️☺️☺️
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer