İlk adımı hep erkek mi atmalı?

Benden daha güzelleride var zaten, elbet kusurum vardır. İnsanoğlunun fıtratında var nankörlük. Allah sana Dünya güzeli gözler verir ama sen gidip bir yamuk dişine kafayı takarsın! Her insanın hem fiziksel hem karakteristik olarak mutlaka eksikleri vardır. Ben kendimi Hint kumaşı sanmıyorum, sorun şu; bu konularda cidden aşırı saf, hayalperest düşünüyorum ve 23 yaşına kadar bir erkekle bile görüşmedim kendimi tutup. kimleri kimleri reddettim milletin ağzı beş karış açık kaldı şok oldular. Cidden fazla duygusal düşündüğüm için genelde hep kendimden aşağı kişilerden hoşlandım karakterlerinden etkilenip. Öyle çirkin değillerdi tabi hatta çevremin hoş çekici buldukları da oldu ama onlardan daha iyilerini reddettiğim için bu durum çevremin tuhafına gidiyor normal olarak. Beni yıllardır tanıyan herkes dalga geçiyor sen o çocuğa nasıl baktın ondan daha iyisi peşinde köpek olup koşarken diyor. Bana çok talip geliyor evet ama dönüp selam vermeyecek erkekte çoktur. Güzellik göreceli bir durum ama genelde istisnanız herkes övüyor çoğunlukla, abartısız söylüyorum bir ortama girdiğimde mutlaka yabancılar tarafından övgüler alırım yani haliyle zamanla özgüvene sebep oluyor bu durum. ortalamanın net üstünde biriyim ve bunun farkındayım bunun neresi kendini Hint kumaşı sanmak? Dönüp hayranlıkla baktığım kızlarda çok, net bir şekilde benden daha güzel ve çekici olduğunu düşündüğüm. Sen durumu yanlış yorumluyorsun ve yanlış anladın bence.

Ben tam tersine aşık olduğum zaman kendimi karşıdakinden aşırı derecede altta görüp sürekli stres yapıyorum düşünüp üzülüyorum. Olmayacak kusurları bile bulup bunu bayağı kafaya takıyorum. O kişinin yanından geçerken bile selam vermeye utanıp başımı eğiyorum utancımdan. Sürekli yüzüm kızarıyor, nabzım net bir şekilde 120 üzerine çıkıyor ve bütün vücudumda hissediyorum kontrol edemiyorum, elim ayağıma dolaşıyor, heyecandan sakarlaşıyorum yani normal bir insan bile fark eder o an benim girdiğim hallerin saçmalığını. Hoş bu hallerimin tecrübesizliğimden kaynaklı olduğunu söylüyor çevremdekiler ve dalga geçiyorlar fazla heyecan yapıp ufacık temasta düşük bayılacağımı söyleyip. Ne kibrinden bahsediyorsun? 7/24 kendimi eleştirip iğne ucu kadar birşeyi bile dert ediyorum kendime üzülüyorum çevremdekiler telkin ediyor aşırı detaycı ve takıntılı birisin diye. Kibirli olsam hoşlandığım kişinin karşısında 3 yaşındaki çocuk gibi olmam, diğer kızlar gibi umursamaz normal davranırım. Ayrıca dediğim gibi güzellik görecelidir, çevremin dışarıda görüp bu ne tip diye dalga geçip eleştirdikleri zaman kızıp uyarıyorum, herkesin bir alıcısı var. Neyse ya ben niye uzun uzun açıklıyorum ki kendimi. Senin görüşün sonuçta, yeterli açıklamayı zaten fazlasıyla yaptım ve ben kendimi biliyorum sonuçta sana da saygı duyuyorum olabilir.

Karşımızdakinin kusurlarını aramalıyız? Kusuru Aşıksan zor bulursun, bulursan zor kabullenirsin, kabullensen o şey sana kusur değil güzellik gelir artık. Reddedilme korkusuna gelince; ciddiyim şu an ki aklım olsa o kişiye aylar önce en başından açık açık söylerdim yani en azından hayatım boş yere mahvolmazdı aylarca. Düşünebiliyor musun? Aylarca saçma sapan değmeyen beni sevmeyen birisi için hayal kurmuşum? Kapıma Gelen herkese yüz çevirmişim ve belki aralarında cidden ileride evlenip mutlu olacağım birisi vardı? O kişi hayatını yaşarken huzurlu bir şekilde, ben onun için oturup üzülüp kendi sosyal hayatımı mahvetmişim. O kadar kızıyorum ki kendime, keşke en başından netleştirseydim ve aylarımı heba etmeseydim. İyi kötü bir tecrübe oldu sağlık olsun. Allah'tan yaz başında o kişiyle ilgili her şeyi netleştirip bitirdim. Yoksa bu belirsizlik ile oturup boş boş onu beklemeye devam edecektim ve asıl kısmetim olacak birini geri tepecektim belkide. DEĞMİYOR kardeşim ciddiyim boş yere korkularının esiri olup zamanını harcama. Netleştirip önüne bakmak en mantıklısı.