Önceden nefreti ne kadar da severdim. Resmen besinim haline gelmisti?

Zamanında iliklerime kadar yaşamıştım. Ama şimdi içim bomboş kaldı :)) Cidden beni taze tuttu. Öylesine içimi boşalttım ki artık ne nefrete ne intikama ne de kötü duygulara yer kaldı. Ve bu cidden tam 18 senenin öcüydü

İnan ben de iliklerine kadar yaşamıştım. Ama şu anda sadece nötr oldum. Elbette yaşanması gerekenler ve yaşanacaklar yaşanırlar. Evet karşı taraf hasar almadı onlara küçük değişiklik yeter. Ancak bana yetmez. Sanki yeni doğmuş bebek gibi oldum. Tüm 18 sene bir anda yok oldu.

Çok iyi. Ben artık yeniden doğdum. Ödeşmenin verdiği haz beni saf bir bebek yaptı. Şimdi tekrar bu şekilde nefret eder miyim? Hiç sanmam. Ama hayat devam ediyor. Hayat renkleri ile güzel. Seviyorum hayatı. Şimdi nefret yok tabiki. Nefret son derece hasar veren duygu. Karsiya değil kendine veriyor. Kirim vardı ama silindi :))

Evet :))) Şimdi pamuk yastıklarda rahatıma bakıyorum. Nasıl olsa bir gün yok olacağım. ;))) Yeniden doğduk özetle

Ne yazık ki oluyor böyle şeyler. Olmasa keşke. İstemedim Cidden. Ama insanlar zorladılar. Tabi bu 12 sene önce. Şimdi ise bu duygudan iz kalmadı. Nefret iyi bir körükleyici. 1 seneden beri çok iyiyim.

Evet beni dinç tutuyordu. Ancak ne var ki şimdi pamuklara sarılı bir battaniye gibiyim. Veya yastık. Doğrusu bir daha nefret edemem.

Elbette bana kötü davranıyorlardı elbette geçmiş geçmişte kaldı. Ama simdi fit olduğum için sanki yeniden doğmuş gibiyim. Özetle ne nefret ediyorum ne de seviyorum. Sanki nötr bir haldeyim. Önceden de öldürmek istememiştim. Şimdi de aynı. Boğaza sarılmayı sevmem.

Tabi olur. Neden bir insan zamanında bu kadar nefret eder anlamadım

Karşı tarafa bir zararı olduğunu düşünmüyorum. Ama bana zararı oldu. Şimdi artık kimseye ilgi duyamam. Şahsen evlensem ihtiyaç için belki.

Olurrrr ;)

Olur canım Istanbuldasın dimi

İzmir'deyim. Ne iş yapıyorsun

Güzel :))) Önceleri beynim obezdi. Şimdi kurtuldum.

Olur yapalım.