Çok canımı yaktı ama hala unutamadım?

biri vardı çok sevdim ilkimdi onun için yazdıgım bir günlüğüm bile vardı onun için yapmadığım fedakarlık kalmadı. varımı yoğumu hiçe saydım imkansız dedim hayatımdaki tüm imkanları ayağının altına serdim ama bana yapmadığını bırakmadı önce bana umut verdi beni kendine bağladı sonra hadi ordan oldu gitdi.10 aydır seviyorum çok çabaladım onun için sürekli sınıflarına giderdim onu görmek için bazen maç yaparlardı normalde maç oynamıyıda izlemeyide sevmem ama sırf o oynuyor diye saatlerce izlemişliğim var okul kapılarının önünde beklerim karda kışta soğukta ellerim titreyerek beklemişliğimi bilirim birgün edebiyat hocası bizden şiir yazmamızı istemişti bende şiiri ona yazdım gülüşüne, gözlerine ses tonuna yazdım. şunu ögrendim insan sevince ses tonuna bile aşık olabiliyormuş neyse bu anladı tabi ona yanık olduğumu bana bakmaya başladı benimle konuşmaya çalışıyordu bana yaklaşmaya çalışıyordu bana baktığını sürekli arkadaşlarım fark ediyordu seviyo sandım bu böyle birkaç ay devam etti sonra öğrendim ki doğum günü yaklaşıyormuş bende okulda yemek paramı harcamadım onun doğum günü için biriktirdim. sözde dogum gününde açılıcakdım ona o gün başka birisiyle gördüm onu dogum gününde ona açılıcagım gün başka bir kızla gördüm çok yakınlardı sonra öğrendim ki sevgililermiş o an dünya başıma yıkıldı yutkunamadım çok canım yandı okulun son günleri benim için çok zorlayıcı geçti. hala ismini bir yerde duysam içime kötü bir his oturuyor bana cem adrianın kül şarkısını çok seviyorum demişti o zamanlar eve gidip 15 kere dinlemişliğimi biliyorum sırf o şarkıyı seviyor diye şimdi yanımda açsalar dinleyemem o şarkıyı istemsisce gözlerim dolar. tam diyorum tamam bitti unutucam gece rüyalarıma giriyor sabah aglayarak uyanıyorum. eğer azıcık aklınız varsa kimseyi çok sevmeyin bağlanmayın... ne yapmalıyım lütfen bana yardımcı olun