Çok aşığım kalbim nasıl geçicek?

Eski zamanlarda dervişin biri bir köye ziyarete gider orada yaşayan köylülere sorar beni burada ağırlayabilecek yer yatak verecek birisi var mı diye köylüler der ki bizim pek durumumuz yok efendim ama köyün iki tane zengini var biri şakir diğeri hattat şakire giderseniz size her türlü yardımcı olacaktır derler ve sonrasında derviş şakiri sora sora bulur şakirin evine gittiği zaman çok güzel ağırlanır orada yedirilir içirilir çok rahat ettirilir ailesi de çok ilgi alaka gösterir hem aslında maddi anlamda ferah insanlar olmakla birlikte gönlü geniş kalender insanlardır derviş oradan mutlu mesut ayrılırken şakire derki bak sahip olduğun zenginlikler için şükret der ama şakir orada değişi bir cevap verir dervişe derki göründüğü gibi değildir hiç bir şey her şey olduğu gibi kalmaz bu da geçer der aradan uzun zaman geçer dervişin yolu tekrar o köye düşer köye gittiği zaman dervişin ilk sorduğu soru şakir olur köylüler şöyle bir cevap verir şakir artık fakirlemiştir. Haddadın çiftliğinde çalışmaktadır derviş sora sora tekrar şakiri bulur haaddadın çiftliğine gider şakir orada üstü başı eski kıyafetlerle çalışırken bulur sorar der ne oldu sana böyle der ki bir sal aldı bütün malım varlığımı ve şuanda çok şükür karnım doyuyor aileme bakabiliyorum orada haddadın çiftliğinde çalıştığını söyler sonrasında derviş yine şakirin evine konuk olur onun bir lokmasını paylaşırlar beraber kalırlar giderken çok üzüldüğünü söyler derviş şakire o halini görünce der ki hiç bir şey göründüğü gibi değildir bu da geçer derviş bu duruma da çok şaşırır aradan 7 yıl geçer ve derviş tekrar o köye gider ve şakiri bulur şakir bu sefer farklılaşmıştır bir önceki gördüğünün aksine zenginleşmiştir sorar derviş şakire derki nasıl zenginledin yanında çalıştığı haddad vefat edince bütün mal varlığını şakire bırakmıştır orada der ki derviş şakire şükret haline evet der şakir şükrediyorum halime ama bu da geçer görünene aldanma hiç bir şey kalıcı değildir der
ve derviş o köyden ayrılır sonrasında aradan zaman geçtikten sonra o köye döndükten sonra sorar yine şakir köylülere der ki şakir vefat etti görüyor musun o tepede mezarı var o tepenin oraya gider bir fatiha okur ve mezar taşına dikkat eder şakir bu da geçer yahu yazıyordur mezar taşında içinden derki derviş ya bu nasıl geçecek senin mezarın burada artık kalmışsın burada ve oradan ayrılır aradan yine zaman geçtikten sonra derviş o köye tekrar gider ve bakar ki şakirin mezarı orada kalmamış sorar köylülere der ki şakirin mezarı ne oldu o tepe nerede demiş sel aldı o tepeyi dümdüz etti derler aradan yıllar geçer ve o sıralarda hüküm süren sultanın birisi kendisini rahatlatacak bir yüzük yapılmasını ister ve bir sürü insan sultana bir sürü yüzük alternatifi gösterir ama hiç birisi sultanın hoşuna gitmez ve vezirlerinden birisi dervişi tanıyordur o dervişe sorar derki bir önerin olur mu diye mektup yazar dervişten bir mektup gelir sultaının vezirine şakirin olayını anlatır ve yüzüğün üstüne bu da geçer yazılır o yüzük hazırlanır görüldüğü halde basit bir yüzüktür aslında göründüğü halde sultana verilir sultan o yüzüğü takınca o basit yüzüklerden mi getirdiniz der parmağına takar o üstündeki küçük yazıyı görür bu da geçer yazıyordur yüzüğünün üstünde sultanın yüzüne tatlı bir gülümseme yayılır
Hayatımızın her daim inişleri çıkışları var istisnasız iyi ve kötü şeyler gelebilir iyi şeyler gelirken ya bu hep böyle sürecek diye de hata kötü şeyler gelince de Allahım ben bu kötü durumdan hiç çıkamayacağım düşünmekte hata hayat bir grafik gibidir bazen inişli bazen çıkışlı ben kendi hayatıma da bunu söylüyırum kötü hissettiğim zaman bu da geçer yahu diyorum
iyi hissettiğim zamanda sanki hep böyle iyi olacakmışım gibi düşünmeyim diye de bu da geçer yahu diyorum

İnsan kendi hayatının hem oyuncusu hemde seyircisi bu sebebi yaşadığın her şey küçük olsun büyük olsun sana çok önemli geliyor her hissettiğin titreşim sana deprem gibi geliyor olabilir ama sana şunu söyleyebilirim bu topraklarda yer yüzünde binlerce onbinlerce yıldır insanlar yaşıyor ve bu insanlar senin yaşadığın problemlere benzer problem yaşadılar onlarla dertlendiler ama çözdüler bir şekilde alıştılar bu problemlere iyi olan şeylerde kötü olan şeylerde bir süre sonra rutinleşmeye başlıyor kötü olan şeyler çözülüyor çözülmese bile sen ona alışıyorsun bu sebeple o an içinde bulunduğun hayata en temelden bakma (merkez) den bakma biraz yukarı çık daha da yukarı çık ve o büyük resme bak insanlar dertler yaşar ve çözer ve alışır bunlara

ahmet yılmam'ın bir şiiri..

sen tatli uykundaydin birtanem
gul yuzunu cizdim ben gokyuzune
dudaklarindi sabahin alaca kizilligi
gulumseyen gozlerindi sanki gunes
bir taraf karanlik rengi saclarin gibi
bir tarafsa aydinlik safligin kadar
bir de beni cizeyim dedim yanina
kiyamadim renklerin masum bakisina
yoruldu artik valla sizlar kollarim
uzanip seyredeyim seni bir dedim
oyle guzel ve sicaktiki bana bakisin
iste o an sana sirilsiklam asik oldum