Düşünün bir sevgiliniz var bir sene olmuş hediye bile almamış üstelik aylık 9000 lira maaş alıyor. Ne yaparsınız?

Tanıdığım bir kız arkadaşıma benzemiş. O da hep ilgisiz alakasız, hal hatır sormayan, umursamaz biriydi. Ben ne güzel şeyler yapardım, paylaşırdım verirdim. Ama hiç bir şey almazdım. Öyle bir ilişkiyi ne diye sürdürdüysem. Ömrümde ki tek arkadaşımdı. Ve herkesin normalde öyle olduğunu falan sanıyordum. Bunu normal sanıyordum yani anlıyor musun. Sorun da bu işte. Sorun, bunu senin normal sanıyor olman. Oysa her şey karşılıklıdır. Sana zaman ayırmayan biriyle bir ilişkin olduğunu neden düşünüyorsun. O sana zaten keyfi davranıyor. Varlığın ya da yokluğun önemli değil onun için. Seninle hayata güzel değerler mi katıyor? Güzel şeyler mi paylaşıyor. Bu yaşına gelmişsin ama ilişkin, iletişimin sürsün diye onunla sadece sen çabalıyorsun. Bence kendini daha iyi anla. Çünkü hayat karşılıklıdır. Karşılık görmediğin değerlerine ve karşılık bulduğunda, karşılığını gösteremeyeceğin değerlere göre ilişkiler kurma. Belki de sorunun budur. Karşılık gösteremeyeceğin kişileri hayatına alıyorsundur ve onlar da sana alışkın olduğun kadar karşılık gösteriyorlardır. Neyi hak ettiğini sen belirlersin, hak edene hakkını vermeyi bilirsen.

Sayın gizli arkadaşım merhaba..
Sen dua edip şukretmelisin ki sevgili iken sana gerçek yüzünü göstermiş ya evlenip çoluk çocuk sahibi olaydın vay halineydi o zaman yol yakınken dön istersen zararın neresinden dönersen kârdır insanlar değişmez hayatını kendine zehir etme bir kere ağla tam ağla ömür boyu ağlamaktan iyidir...
Tabi ki hayat senin hayatın ama görünen köy kılavuz istemez...
Yaşın kaç bilmiyorum ama sonu hüsran