Sizce yalnızlık güzelmi?

Merhaba, herşeyi en baştan sizlerle paylaşmak istiyorum. Anonim bir şekilde yazmak içimi rahatlatıyor. Bir arkadaşım var, 3-4 senedir arkadaşız, arkadaştan öte kuzeniz. Bir-birimizin evine girip çıkıyoruz.. Son aylarda çok değişti 11 aydır sevgilisi var, artık işleri ciddileşmeye doğru gidiyor. Benimde daha önceden başarısız ilişkilerim oldu. Şimdi o kız sevgili bulunca o kadar değişti ki anlatamam. Bana sürekli benim yalnız kalmamı söylüyor, her gün bıkmadan usanmadan hiç bir erkekle konuşmamam gerektiğini söylüyor. Benim yalnız kalmam için dualar ediyor. Sinirlenip sana öyle söylesem hoşuna gidermiydi diye sorunca da, şaka yapıyorum falan diyor. Arkadaşımı hâlâ çox seviyorum ancak çok toksikleşmeğe başladı. Bana zaten nevrotik tehşisi kondu, tedavi alıyorum psikolojim bozulmaya çok müsait, kendimden nasıl uzaklaştıracağımı bilmiyorum, kafam çok karışık. Onun yüzünden asla sevilmeyeceğimi düşünüyorum. Bana bu kadar şeyi söyleme nedi de şu, sevgilin olunca ayrılıyorsunuz sonra gelip üstüme ağlıyorsun umarım ömrünün sonuna kadar yalnız kalırsın falan diyor ya. Nasıl kırmadan kendimden uzaklaştıracağımı bilmiyorum.