Bana ayrılan sürenin sonuna geliyoruz?

Ben sevgi görmedim ve kendimi bildim bileli sevgilim olsun istedim... Şimdiye kadar hep olumsuz sonuç aldım. Kızlar beni istemedi. Yapışkan biri değilim, gayet bakımlıyım, tarzımda iyi fakat kızlar biraz p*ç veya cıvık erkek ister ben ağırbaşlıyım ve tipimde 10/5 yani... Kaslıyım birde. O kadar rededildim ki.. Onurum çok kırıldı.. Yıllar içindr durağanlaştım. Hayattan soğudum. Her gece Kendimle kavga ettim, Allaha sitem ettim.. en karaktersizi bile seviliyorken. En beyinsiz en ağır abazalar bile el üstüne tutukup seviliyor... Sürekli her kızla konuşanlar hep bir acaba? Diye bekleyenler seviliyor.. Ben öyle her kadından hoşlanmıyorum. Tamam, tamam sizin çevrenizde öyle birisi yok (sesli güldüm).
Yeri geldi gözlerim doldu, yeri geldi doğduğum güne lanet ettim. Her sabah lanet okuyarak uyandım. Duygusal olarak 1 Allahın kulu bile sevmedi beni. Sevilmeye layık olmayam dünyada boşa nefes alan bir canlıdan farkım yok. Sanırım ölmem gerek.. Hep sevgilsi olanlara imdendim.. Artık 30 oldum. Hali ile çevrede bitti..
Niye ben bunları hak ettim? Artık yaşamayı istemiyorum. Aylardır neden yaşıyorum diye soruyorum.. Aylardır içime kapanıyorum, konuşmak istemiyorum. Mal mal yalnızlığa dayanamıyorum
Sanırım bana ayrılan sürenin sonuna yaklaştığımı hissediyorum?