Kendimle Gurur duyuyorum ama neden?

Merhaba kendimden esefle gurur duyuyorum çünkü gerçekten çok saf ve çok temiz sevmişim. 22 yaşındayım 1.5 yıllık bir ilişki 9 ay önce bitti ve ben onun şimdiki halini kesinlikle tanımak istemiyorum, acayip değişti, çok farklı bir insan oldu, oldukça serkeş ve anlamsız hareketlerde bulundu ve ben çizgimi bozmadım, insan gibi acımı yaşadım ve kimseyi rahatsız etmedim, onu 1 defa bile aramadım, kimseye sormadım, hayatını yaşamasını, beni artık istemiyorsa karşıma çıkmasın edasıyla 9 aylık bu süreci devam ettirdim. Ardından Benim geçen günlerde youtube' da karşıma bir şarkı çıktı ''Bu kalp seni unutur mu?'' açtım ve dinledim sonra bir daha dinledim, sonra gizli bir kutum var bana bu zamana kadar yazdığı tüm mektuplar ve fotoğraflar, bana çizdiği tüm resimler, hepsine bakmaya başladım ve tadı acı olan göz yaşlarımın aslında onu kaybettiğim için değil onun onu tanıdığım zamanki halini özlediğim için aktığını anladım. Aslında ne kadar saf ve temiz sevdiğimi şu aralar kendisinin mutlu olduğunu umut ederek akıttım o göz yaşlarını ve kaldırdım rafa o kutumu. Şimdilerde ise uzun zamandır içinde olduğum kaybolmuşluk hissinin üzerine gitmeye çalışıyorum, kısacası kendimle gurur duyuyorum ama neden? çünkü ben çok sevmeyi de sevebildim. İçimden geldi öyle yazdım teşekkür ederim.