AİLEM İÇİN SEVGİLİMDEN AYRILDIM AMA ÇOK KARARSIZIM?

Ailemden uzakta okuyorum. Ablam hem psikolojik hem fiziksel şiddet gördüğü biriyle evlendi ve annem bu durumdan çok mutsuz. İki kız kardeşiz ve tek umudu benim üstüme çok düşüyor. O yüzden sevgilim olacak kişiye dair umudu da çok fazla. 2 aydır bir ilişkim var mesafeleri aşıp aynı şehirde yaşamaya başladık. Ama çok kıskanç çok şüpheci ve manipülasyoncu biri ben kısıtlamaya gelemezdim ama onu çok seviyorum ilk anılarımın hepsi onunla. Numaramı değiştirdim instagramımı kapattım ama o hep küçük şeylerden kavga çıkarttı beni çok seviyordu ilgisi çok fazlaydı ama her şeyi hızlı yaşamak istedi. Hep o ne derse oydu. Çalışıyor o konuda sorun yok ama biraz ağır abi takılıyor giyinişi de tam öyle erkek adam dar giymez gibi. Son zamanlar da askılı giymeme sınıf arkadaşlarımla toplu aynı masaya bile oturmama karışıyordu. Her şeyden ilk haberi olsun kulağıma bi şey gelmesin diyordu. Okulum bu ay bitiyor ben şehrime geri döneceğim o da burada kalırken sürekli ayrılırız diyordu. Bi iki kez ayrıldım aklı başına gelsin diye ama 1 saat olmadan geri döndüm. Annem şimdi kanserin ilk evresi her şekilde yanında olmam şart annem de sevgilimi istemiyor hayatımı kısıtladığı için ama ben de ondan başkasıyla olmaz diye düşünüyorum. Ayrılıp o akşam doğum gününe gittim alkollü mekandı sırf benden çabuk soğsun diye düşünerek sonrasında küfürler etti ağır sözler etti kapattığım dediği instagramı geri geldi ve kızları takip etmeye başladı. Birazcık beni düşünse annemin karşısına çıkarabilecek cesaretim vardı ama ayrıldıktan sonra yanımda durmak bile istemedi. Ama hala ağlıyorum başkasına bakamıyorum ve canım gibi mesaj atıyorum ağır sözler işitiyorum SİZCE NE YAPMALIYIM? Buluşup konuşmak istemeli miyim?