Yanlızlık... Susup beklemek. Hani bogazında dugumlenırya hersey işte o an?

Yanlızlık oldu hep yanımda sen yerıne rüzgara sarıldım sen yerıne yanlızlıga sarıldım üsüdüm sen yokken yanlızdım cunku öyle kaldı ıcım buruk bı acı cekılmez bı gun daha karsımda saatlar gun gunler ay oldu. Bagardım bogazlarım patlayıncaya kadar ama tek ben duydum tek ben hıssetım uzuldunmu o gun sen yok ben tektım o gunde gene bugun bıttı gene yanlızlı kvar ıcımde karanlık bir kuyu sankı sonu yok gibi bunun galıba hep boyle olucak. Seni kıskanmıssım herseyden sana dokunan yagmurdan ruzgardan bıle kıskanmısım. Gece sıcak olurdu ama ben gene sol yanımı örterdım orası sendın benım ıcın uyuyamaz oldum bazen belkıde her znm en son ne znm duzgun uyudugumu bıle bılmem ne zaman tatına vararak yemek yedıgımı bıle unuttum sen yoksunya boyleyım ıste dahada kotu olcam bundan dahda uyumıcam dahada yemıgem pekı sen bunları duygun mu?
hisettinm, mi bunları?
sımdı bunu yazarken gene yoksun tek basıma ıcım ıcımı yerken yazıyorum gene sonu aynı bıter ıste yanlızlık bu sen gunes gıbıydın bn ıse ay hıc aynı zamanda bır araya gelmedık uzakdık hep bırbırımıze karanlık oldu gunler gunes vardı ama bana dogmuyordu hıc ben hep karanlıkda kaldım sesızce agladım duvarın gıbınde kımse duymasın dıye sesızce agladım.
Yasarken ölmeyı ogrendım sankı begen vardı ama ruh ölmustu sankı hıcbırseyın tadı yokdu sen yokken kalbım sankı artık atmıyordu sankı oda gıtmıstı hep bı acı vardı ondada hep bı kurukluk duzelmezdıkı artık oda bıttı.
Ben aşk adamı degıldım aşkdan anlamazdım romantık olamazdım ökuzdum odundum ama sevdım.
Simdi içimde nefret basladı elımde olmadan kendımden bıel artık nefret edıyorum yanlızgıa o kadar alısmısımkı hayal bıle kuramıyorum
tek basına nasıl yasarı dıye soruyorum kendı kendıme
neden ben dıyorum ama hepsı cevapsız sorular hepsı anlamsız kalıyor yokken sen ne tatı ve tuzu olur.
Nedensız bagarıyorum artık kendı kednıme cunku yasamak ıcın bı neden kalmıyor ınsanın susuyor bogazın kalıyor hersye soyleyemıyor bıle.
Yanlıszlık ıste bunun adı...