Ne sarılacak bir kocam ne bir işim var ne de mesleğim, Adalet mi bu?

O kadar mutsuzum ki 21 yasindayim ne ara bu kadar buyudum de bunlari dusunur oldum diyorum. Çok mutsuzum depresyon gibi bir sey galiba. Ne okul kazandim. Ne iş bulabildim ne bir kocam var ne normal bir ailem var. Tüm arkadaslarim ya okuyor ya evlendi. Bende geceleri dusunmekten uyuyamiyorum yastiga sariliyorum. Gençligimi de yasayamadim. Ben olmiyeyimde kim ölsün. Hayata epey geç kaldım. Üzerimde bir boşvermişlik duygusu surekli uyuma isteği var. Yorgunluk var.
Ne sarılacak bir kocam ne bir işim var ne de mesleğim, Adalet mi bu?
Cevapla