4 sene önce ölen sevgili?

6 sene oldu... Çok savaştım kendimle, hayata dönmen lazım dedim, bir ömür böyle geçmez dedim ve daha bir çok şey söyledim. Denemeye karar verdim sonra, bir yaz gününün akşam üstüydü, bir kızla konuşmaya başlamıştım ve buluşmaya gittim. Güzel güzel sohbet ettik bir mekanda ve bir iki bira içtik. ''Biraz yürüyelim mi?'' dedi sonra kız, ''olur'' dedim. İndik Moda sahile doğru, orada yürümek istedi. Tam o anda gözüm sağdaki banka takıldı, belki üstünden 3 4 yıl geçmişti, ama ben 3 4 yıl önce o bankta oturmuş, kahvelerini içen bizi gördüm. Nefesim daraldı, boynumu bir kemerle sıksalar o kadar nefessiz kalmazdım herhalde. Kızdan çok özür dileyerek oturdum o banka ve yüzüm ellerimin arasında ağlamaya başladım. Kendimi susturamıyor, yıllardır ''yüzleşirsem bu acı beni öldürecek'' dediğim acıyla yüzleşiyordum o an. Kız geldi sarıldı, anladı bir şeylerin yolunda gitmediğini ve biraz da korktu haliyle. Sonra biraz sakinleşince anlattım durumu ve o da ağlamaya başladı. Bir şey olmak zorunda değil, yanında olmama izin ver dedi. Arkadaş olayım, sırdaş olayım, ben bunu öğrendikten sonra sırtımı dönemem sana dedi. Tam 1 yıl görüşmeye devam ettik. Ne yakınlaştım ona, ne de el ele tutuştuk. Derken zaman geçti, öyle güzel durdu ki yanımda. Kim kimin için yapar bunu dedim. Hem en iyi arkadaşlarımdan biri, hem de sevgilim oldu. Onu hala unutamadım, bazen gizli gizli ağlar, bazen aklıma gelir tebessüm ederim. Benim de bir yanım onunla birlikte göç etti yalan yok, kalanını da başka biri sardı sarmaladı. Hayata küsme, böyle sevebilmek, birine bu kadar ait hissedebilmek şahane bir şey. Sırf böyle biri olduğun için bile mutluluğu ne kadar hak ettiğini unutma.

O senin mutlu olmanı isterdi. Kötü düşünme, sen mutlu oldukça o mutlu olmuş farzet. Sevenler birdir. Ahlak, edep, cart curt yüzünden hayatı zindan etme kendine. Bir kuşun uçuşunda bul onu. Yine duygusala bağladık, toparlanalım