Evliyken aşık olmak?

yo bana zarar veremez zaten öyle biri de değil ama bırakmıyor onu sevdiğimi biliyor ya , oyalıyor sanki.. boşanmazsan ben gidiyorum deyince az zaman ver falan gibi şeyler diyor ama tekrar eskisi gibi olunca da boşanamam falan diyor.. vaktimi yiyor yani. sevdiğim için de vazgeçemiyorum. sizce bu adam benle evlenir mi hiç? yoksa gönül mü eğlendiriyor?

evet bende son vermeyi düşünüyorum artık çnkü evleneceksede evlensin artık 1 sene olmuş tanıyalı beni.. tanıyacağı kadar tanıdı yani.. ayrıl diyorum ayrılmıyor karısından, çocuk var yoksa gözümde yok diyor, bende ayrıl diyorum susuyor.. ben küsünce kapımdan geçiyor arabyla kendini gösteriyor güya ben görüp dayanamam diye.. geçen daha sbah erkenden ben çocuğu okula götürürken geçti kapımdan.. off malın tekini sevmişim ben ya..

zaten facede eşiyle (benim göreceimi bile bile) aşklı maşklı şeyler paylaşıyor, canım acıyor sevdiğimden katlanıyorum.. bunu biliyor ve kullanıyor acımsızca.. zoruma giden de o.. kendimden nefret ediyorum ezik gibiyim ya.

neden peki kışın 1 saat kapımda bekliyor 1 dakka görmek için? sevmeyen böyle yapabilir mi.. hem benden seks beklemiyor ki hep. bazen geliyor muhabbet ediyoruz gidiyor... illa seks demiyor ya adam..

bekar olsam nolur yani? bekar olsaydın bu olmazdı derken neyi kast ettiniz ki?

sevmiyor sadece gönlünü eğlendiriyor öyle mi... ama eşinin neresini seviyor anlamıyorum. kendimi övme gibi olmasın ama ben çok daha güzelim fiziksel olarak, allahın yarattığına çirkin denmez ama eşi şaşı gözlü kütük gibi bişey çok çrkin yani.. ayrıca çok stres yapan biriymiş.. senin yanında kendimi iyi hissediyorum diyor.. ne bileyim ya.. hayır gelmez diyorsunuz yani. canım acısada ayrılcam o zaman ne yapayım.. en azından okuluma konsantre olurum böylelikle ben de...

tamam en mantıklısı... pislik herif ya neden kanıma girdi madem evlenmeycek de.. kendi kızı da var... gerçi o masum yavrunun suçu ne ama en azından empati yapabilirdi...

istemeyerek evlendim diye belirtmiştim ama.. yani biliyorum belki sizin için anlaşılması zor ama ben başlarda evliliğimn başlarında eşime dedim ailem zorladı istemiyorum sevmiyorum kusura bakma dedim ama kabul etmedi.. bende kabullendydim yani, ama birgün birini seveceğimi tahmin edemedim. Ben eşimden önce kimseyle birlikte olmadıydım aşık falanda olmamıştım. ama şimdi aşkı tattım , herkesin ne gerek var olmasa da olur dediği aşkın, aslında çok güzel bir duygu olduğunu fark ettim. kafam karışı ya. biliyorum yanlış ama vazgeçemiyorum ondan da.

size bişey soram lütfen samimiyetle söyleyin.. siz benim yerimde olsanız ne yapardınız, yani en mantıklısı ne bu durumda? boşanmak mı yoksa sevmeyerekte olsa çocuk hatrına evliliğimi sürdürmek ve aşk maşk işlerini tamamen silmek mi?

yapamıyorum çok seviyorum. o olmazsa yapamam gibi geliyor.. başka kimseyi daha böyle sevebilir miyim bilmiyorum...

ben... falan değilim birkere. sevmek suç mu, ne yapayım? hataydı oldu.. bende böyle olsun istemezdim, önceleri bu tip şeyleri ben de tasvip etmezdm. ama yeri geliyor o duruma sen düşüyorsun..

sevdiğim biriyle evli olsaydım görmezdi kimseyi gözüm zaten... ama gönül boş olunca olmuyor işte. malesef... açın halinden tok anlamaz hesabı..

senin zaten evleneceğin yok, bizleri bahane etme bari..

beddua döner dolaşır sahibini bulur ;)