Sadece içimi dökmek istedim, naparım bilmiyorum?

Kendimi hiç değerli hissetmiyorum. Hiçbir zaman sevilmedim cidden hiçbir zaman gerçek sevgiyi tatmadım. Annem her zaman küçük kardeşimi haklı görüyor mesela beni dışlıyor üvey evlat gibi hissediyorum kendimi.2 yıl önce birine aşık oldum cidden aşık oldum uzaktan eğitimle hemde. Çok fazla konuşmaya başladım onu fark ettim ki hislerim var arttıkça konusma hislerim de arttı. Hiç sohbet etmedik kör kütük olmuştum. Geçen Temmuz da itiraf ettim arkadaşça tanımak isterim demişti. Ben bir umut belki sever dedim devam ettim derslerde dersi dinlemek yerine ona bakıyordum dikkatim hediye aldım doğum gününde kredi kartıyla annemlere sonradan verdim. Öğretmenler gününe diye ona aldım çıkışı bekle dedim gidip verdim arkadaşça kabul ediyorum dedi ben yine yıkıldım. 3 gün sonra öğrendim ki sevgilisi var bizden bi yaş küçük oldukça ergen tavırlar sergeleyen bir kız. O olmasına rağmen başkasının instasini istemiş bir de. Değer görmedi o kızdan ayrıldılar. Sonra onu kıskandırmak istedim canım öyle yandı ki çünkü ben o kadar çabaladım ki.. En yakın erkek arkadaşıyla baya samimiydik o da biliyordu onu sevdiğimi bu olayın doğruluğunu sordum ona da onayladı vazgeçmem için öğüt verdi. Gel zaman git zaman ben onun yakın arkadaşının bana olan davranışlarını hoş bulmaya başladım. Yanıma gelir konuşur güler sataşır sinir eder ağladığımda üzüldüğümde sorardı ısrarla öteki bitti içimde tamamen bu sırada. Buna karşı bir şeyler hissetmeye başladım sürekli onu düşünmem ona bakma isteğim içimden çıkmadı hiç. Bana knk reis hocam vs vs diyor bir de. Bu daha çok incitiyor şu an duygularım oldukça yoğunlaştı. Kime sorsam arkadaşça seviyor diyor kafamı karıştıran tek şey uyurken beni izliyor olması ya da bakışları.. Trip atıyorum çekiyor özür diliyor hesap soruyorum hesap veriyor.. Çoğunlukla hatta ödev aracılığıyla iletişim kuruyoruz o sayede oluyor konuşmalar. En yakın arkadaşım geçen dedi ki seviyor seni konuşuyor baya , flört gibisiniz artık açıl pzt sana cesaret veririm dedi. Bugün dedim bunu biraz bekle dedi. Sınıf arkadaşım da... İle arkadaşlığınız çok güzel dedi bunu ona dedim yani en yakın arkadaşıma. Dedi ki sadece arkadaş bağlanma üzülürsün haklıydı üzüldüm ama sustum haklısın dedim. At bana trip dedi ve trip atmaya başladı halbuki bir şey demedim. Sayende otobüste ağlıyorum dedim ağlarsan ağla dedi. Yazmicam gidiyorum dedim. Yazmazsan yazma dedi o sözlerine değil de bunlara çok kırıldım. Çünkü en yakın arkadaşım kardeşim dediğim insan dedi bunları. O da birkaç dk önce not istedi kısa kısa yazdım ona da. Bir de sevdiği var ama hiç bahsetmedi. Geçenlerde herkesi sağda indirdim sol sana kalsın diye bir laf atmıştı. Bazen beni sevdiğini düşüyorum bazense neden seni sevsin ki diyorum. O kadar yorgunum ki sevmek istemiyorum ama kalbe laf geçmiyor gerçekten geçmiyor. Bende herkes gibi mutlu olmak istiyorum, o kadar güzel Sevilen insanlar var ki. Bir de linçlemeyin lütfen arkadaş o, nasıl yapabilirsin bunu diye.