Nefret etseniz de ruhunuzun derinliklerinden kazıyamadığınız birisi var mı?

Bir zamanlar çok sevmişsinizdir. Onun hayaliyle gözlerinizi açıp kapadığınız biri vardır. Bir süre sonra tatsız olaylar sizi ayrılığa götürmüştür. Ayrılıktan bir süre vakit geçmiştir. Soranlara “onu çoktan unuttum, hatta nefret ediyorum” demişsinizdir. Ama gün battığında, ortalık dindiğinde, yalnızlık çöktüğünde ruhunuzun derinliklerinden bir sıcaklık gözlerinizden iki damla olarak akar. Onun bakışı, aşkı, merhameti, titrek sesi ruhunuzdan bedenize kadar titretir.
O zaman anlarsınız ne kadar unuttuğunuzu.
Samimi ve içten cevaplarınızı bekliyorum.