Çok büyük bir günah işledim içim hiçbir şekilde ferahlamıyor bunu nasıl unutabilirim?

Olayı baştan anlatmak istiyorum. Pandeminin ilk zamanları sosyal medyada brezilyalı bir çocukla arkadaş grubunda konuştuk. Zamanla birbirimle dm den konuşmaya ve çok vakit geçirmeye başladık hatta bazı günler 8 saat hiç durmadan konuşmuşluğumuz oldu. Çocuğun küçükken babası intihar etmiş abisi uyuşturucu batağında. Çocuk çok iyi bana karşı hep nazik bir çocuk. Zaman geçtikçe birbirimize aşık olduk. Ama ben gerek din olsun gerek kültür farkı ve aile olsun hiçbir zaman beraber olamayacağımızı biliyordum. Çocuk bana aşık olunca bunu ona söyledim biz seninle birlikte olamayız diye defalarca konuştum. Ama sanırım bunu yaparken ona umut ta veriyordum çünkü hergün canımlı cicimli konuşuyorduk. Geçen hafta artık onun zamanını boşa harcamaması gerektiğini çok ciddi bi şekilde söyleyip konuşmayı kestim çok ağladı. Ben bu çocuğun zaten iğrenç bi hayatı varken daha da mahvettim. İntihar edebileceğinden korksamda daha fazla konuşup daha da umutlandırmak istemiyorum. İçimde sürekli kara bulutlar var hahatını berbat ettim diye rahat nefes alamıyorum. Ne yapabilirim çok dardayım çok pişmanım