Affedilmeyecek günahlarım var ve o kadar çaresizim ki?

Ben böyle olmasını asla istemezdim daha hiç kimseyle çıkmamışken ansızın biri girdi hayatıma ve hayatımın içine etti ben onu çok sevdim yemediği halt kalmadı hep affettim. Daha kimseninn eli elime değmemişken o tuttu ellerimden beni öpmeye kalktığında karşı çıkmıştım ama sonra zamanla oldu tabi. Benim aklıma göre artık benim namusumdu en ufak ayrıldığımızda bile bunu öne sürüyordum şimdi ben nasıl başkasıyla evlenirim diye saflıktan değil gerçekten öyle düşündüğüm için. Çoğu kez ayrılıklardan döndük. Ve bir gece olan oldu. Artık hayatım kararmıştı evet sevdiğim adamdı ama böyle olmamalıydı. Artık ağlamak hiçbirşeye çare olmuyor çıkar yol bulamıyorum. Öptü diye başkasına bile bakmayan ben şimdi ne yapacağım bilmiyorum. Tabikii suçluyum günahkarım bunu bende biliyorum. Kendimi öldürsem bir pislik dünyadan temizlenir diye düşünüyorum ama yaşarkende cehennemdeyim ölünce de öyle olacak. Çaresizlik çok zor isterseniz hakaret edin ama sadece bunları anlatarak belki de başkalarının hata yapmasını engellemiş olurum?