Evleniyorum ama Çok mutsuzum. Aslında nişanlımı da seviyorum ama psikolojim mi bozuldu?

Onun ailesi çok önde olmak istiyor. Bizimkilerde pasiftir biraz. Onlar öyle yapınca iyice soğudular. Çeyizimi bile erkek evi yerleştirdi. Nişanlımın 2. Evliliği benim ilk. Nişanlım yokken annesi 2-3 kez eski karısından bahsetti sinir oldum. Ev temizliği bitince hadi hadi diye annemle beni evden çıkardı. Kendi evimden apar topar çıkarıldım resmen. Bir de “onları ordan al oğlum sevmez oğlum söyleyemez ama huzursuz olur düzenli ol “ gibi şeyler söyledi onada sinir oldum. Bardağı kaşığı nereye koyacağımı ona soracağım sanki. Tabi bunları nişanlımada söyleyemiyorum. Çünkü söylersem biliyorum ki daha kötü olacak. Nişanlım annesini koruyacak ailesi bana düşman olacak felan. Ama nefret ediyorum. Ailemle de aram soğudu onların bu tutumu yüzünden. Nişan atsam daha kötü olacak, atmasam çok mutsuzum. Nişanlımında bir suçu yok ama psikolojim çok bozuldu. Eski karısı söylemlerinden de nefret ediyorum. Ölmek istiyorum artık. Cesaretim olsa gidecem bu diyardan kurtulcam herşeyden…