Bitirmek için bir yola çıkmam. Sorunların konuşarak çözüleceğine inanıyorum. İhanet dışında her konu çözülür. Güzel sözle de olur, bir iki güven veren söz ile de.
Tartışma konusu çok ciddi değilse evet barışırım. Kavgacı ve kindar biri değilim, bilakis uyumlu ve uysal bir yapım var. Ama sabrım taşarsa kimseyi tanımam, herkesi silebilirim..
Nadiren oluyor. Tamamen olmuyor dersem yalan söylerim 🤣 Ama asıl kandığım sözler değil, hislerim. Sözler ancak birşeyler hissettiğim kişiden duyunca güzel geliyor daha anlamlı oluyor
cıks bizde güzel sözlere tav olma dönemi çooktan kapandı. yaptığı hal ve hareketlerini gözlemlerim mimiklerini bir de ne yaptığı da çok önemli gerçekten pişman ve bir daha yapmayacak samimiyeti geçti ise bana görmezden gelmiş gibi yaparım
Bu kadar kolay kanmamayı zamanla öğrendim. Önceden sadece duygularımla bakardım bir ilişkiye... Mantık neredeyse sıfırdı, çünkü toy bir çocuktum " aşk " konusunda. Ama sonradan bir şeyler yaşaya yaşaya, burnumu sürte sürte öğrendim.
Eğer artık oluru olmadığını gördüğüm için gitmişsem zor. Laftan çok eylemlere bakarım. Evet herkes ikinci bir şansı hak eder. Ve ben her zaman insalara hak ettiğini veririm ne bir eksik ne Bir fazla.
Çok büyük sorunlar olmadıkça kin beslemiyorum. Kin beslersem kalbim katılaşır öyle birisi değilim. Affetmek benim için en iyisi. O zaman kafam daha rahat oluyor. ☺
barışırım ama sözün güzelliğinden değil, küs kalarak ardımda bir yaralı insan bırakmayı sevmiyorum. düşmanımın da gözlerine bakmalıyım, yanımda olmalı ben onu tekmeleyene kadar
Muhabbetimiz bitti dediğim an bitmiştir şöyle oldu böyle oldu gibi sözlerin anlamı olmaz benim için. Anın için 2 güzel söz değil sabaha kadar dil de dökse bana hata yapanı silerim ve muhatap dahi olmam.
Suçsuz, hatasız olmama rağmen gitti, en güzel sözleri dedim gelmedi. Gelse tek bir hata dahi yapmayacağımı da biliyor. Şimdi ise ait olmadığı, olamayacağı, pişman olacağı yerlerde