Yalnızlık sizce de nasıl?

3.5 Senedir hayatıma birini almıyorum. 22 yaşındayım. Seslendirmenim. Türkçe dublaj ile ugrasıyorum. Narsist bir adamım. Benciyim. Hayatımın her anında yalnızdım, yalnızım. Dibe düştüğüm durum çok oldu. Delirdiğim zaman çok ama çok oldu. Ama hep o diplerden kendimi çıkaran yine ben oldum. Kendi kendimi kurtardım oralardan. Yaşım 22 ama içim 65-70 gibi. 3.5 seneden bu yana çok flörtüm oldu ama hayatımın içine sokamadım sokmadım. Bir kadınla ne tanışma isteği var ne tanışma hevesi, ne konuşmaya mecal. Günübirlik ilişki yaşıyorum. Maddi durumum iyi. Issız adamız birnevi. Monoton da geliyor hayat. Farklı birşeyler olsun istiyorum. Normalde bağlanmaktan korkan bır adamım. Hani diyorum ki şu an Bir kadın hayatımda olsa ama sadece sohbet etsek dertleşsek. Kahve içsek karşılıklı O yeter. Sevgililik, arkadaşlık değil. İsmi olmasın bunun ama her aradığımda konuşabilelim.
Bazen etrafta bir yerde tek başıma kahve içtiğim zaman yan masamda gülen erkek kadın gördüğüm sırada bazen imreniyorum bazen de midemi bulandırıyor fazla samimiyetleri. Garip yani bilmiyorum.
Eglenebilelim. beraber yeter. Siz ne düşünüyorsunuz?
Yalnızlık sizce de nasıl?
Cevapla