Sizce böyle düşünmekte haklı mıyım?

Bir çocuk var kendisini gayet beğeniyor ve seviyorum ancak son zamanlarda aramız açılmaya başladı. Konuşmuyoruz artık. Kendisiyle gayet yakındık ve güzel zaman geçiriyorduk ancak son zamanlarda telefonum bozuk bahanesi ile benden kendini uzaklaştırıp sınavlarını bahane ediyor gibi. Özür dilese dahi ben buna inanmıyorum ama napmam gerektiğini de bilmiyorum. Kendisi ile zaman geçirip konuşmak güzeldi ancak bu saçmalıklar yüzünden içimde kin beslemeye başladım. Benim olamayacaksa kimsenin olamaz ve buna izin vermem çünkü ben böyleyim ve sahiplenirim. Sizce hayatını ona zehir etmeli miyim :(