Evet tabi ki evlenirim. Seve seve. Sonuçta kimseyi aldatmamış, terkedip yol üstü bırakmamış. Usulüne göre evlenmiş, ayrılmış veya eşini kaybetmiş. Güvenilir ve sadakatli biri olduğunu kanıtlamış zaten. Kaldı ki evlenme kriterim de hem karşılıklı güzel anlaşmak hem de güvenebileceğim biri olduğundan emin olmak. Güvenilir olduğunu tanıdığım yaşadığım sevdigim ve sevildiğim, duygusal ve düşünsel karşılık gördüğüm biriyle her türlü evlenirim. 😀 Geçmişi önemli değil. Şu anı kıymetli. Kim olduğu, nasıl yaşadığı, ilişkimize, bize nasıl değer verdiği ne kadar kalıcı biri olduğu önemli.
Büyük konuşmayayım ama ben evlenmezdim dul biri ile. Ve bu yuzden bos yere umut vermemek icin dul biri ile sevgili bile olmadim, olmam da. Bana uzak Allah'a yakin olsun. Hatta dul biri ile evlilige ilimli bakan insanlar bile bana itici gelir. İstediği kadar iyi göstersin kendini buna da inanmam. Benim için denenmiş ve kötü biri olduğuna karar verilmiş biridir dul insan. Kadin ya da erkek hiç farketmez bu görüşüm gene aynı olacak. Eşine iyi davransa ne bosanirdi esi ne de erkenden vefat ederdi. Ha eğer haksızlığa uğramış biriyse de seçimini iyi yapsaydı. Ben kimsenin çocuğuna bakamam, kimsenin hatasının cefasını, travmanın çekemem.
Kısmet, neyin ne zaman, kiminle olacağı bilinmez tabi. Çocuk sorumluluğu alamayabilirim ama başarısz bir evlilik yapmış biriyle düşünebilirim. Seversem tabii… Evlenmeden bir çok halt karıştıran insan var çevrede malum…