Yalnız kalmayı özledim?

Yaklaşık 8 aydır sevgilim ile beraber kalıyorum. Ama aile evimde odamda yalnız takıldığım zamanları özlüyorum. 2 buçuk senedir sevgiliyiz artık beraber yaşamaya karar verdik ama ben bu durumdan hoşnut değilim çünkü sanki bu evde hizmetçi gibiyim. Sürekli yemekleri ben yapıyorum temizliği ben yapıyorum her şeyi resmen ayağına bekliyor sanki sevgilim. O oyun oynarken yemek yapmak ya da bulaşık yıkamak aşırı sinirimi bozuyor. Eskiden beraber yardımlaşırdık ama şimdi köşe yastığı gibi bi koltukta bi yatakta yatıp duruyor. Yani böyle hayal etmemişimtim onu seviyorum ama bu durum sinirimi bozuyor her şeyi ortaklaşa hallediyoruz kira fatura vs ama geri kalan hiçbir şeye elini atmıyor mutfak alışverişini bile ben yapıyorum. Bu durumu nasıl düzeltebilirim? Ya da sizce bu durum düzelir mi yoksa hep aynı mı kalır? Yoksa böyle bir evlilik hayatını bir ömür kaldırmak istemiyorum.