Bu Yüzden Evlenmeyi Düşünmemem Normal Mi?

Arkadaşlar ben annemi 16 Yaşında kaybettim. O zamandan beri git gide anneme benzediğimi hissediyorum. Kafama takıyorum en ufak şeye vicdan yapıyorum kardeşlerime babama sevdiğim insanlara. Üzgün olmayı bırakın mesela babam yorgunluktan sessiz sakin oturunca neye üzgün diye günlerce kafama takıyorum. Annemi kaybettiğim zamanlar anksiyete krizleri geçirmeye başladım ve üç dört defa taşikardi geçirdim 170-180 nabızla acillere gittim. Şimdi o anksiyete krizlerim geçti ama kalp ilacı kullanmaya başladım bir ay önce. Çok stres yaptığım için kafama çok taktığım için kanser olacakmışım gibi hissediyorum bir gün. Ve kesinlikle erken öleceğimi de.

Bu yüzden çocuk da istemiyorum evlilik de. Geride birilerini bırakmak, üzmek hele ki evlatlarımı annesiz bırakıp benle aynı şeyler yaşatmaktan korkuyorum. Sizce doğru mu düşünüyorum.
Bu Yüzden Evlenmeyi Düşünmemem Normal Mi?
Cevapla