En son bunu sen dışında başka birisi söylediğinde gerçeğin bambaşka olduğunu görmüştüm. Kusura bakma. Başkasına inandırıcı gelebilir ama bana inandırıcı gelmiyor.
İstisna beklentime uyan bireye verdiğim isim de olabilir sonuçta öznel Beklentim de gerçek bi ilişkidir o da beklentilerime uyan kişiyledir yani istisna
Karşılaştığımda anlarım ve farkederim Evlilik programına şartlarla gider gibi bu hayatta da şartlarla uzaktan beklemiyorum Belli başlı düşüncelerim vardır şu olsa bu olsa ama herkesin illaki bi noktada düşünüp birinde isteyeceği şeyler olmuştur
O halde "istisna birisi" arıyormuş gibi izlenim vermen yanlış. Sen sadece kafandaki istisna olup olmadığı belirsiz bir profil istiyorsun. Ama unuttuğun bir şey var.
Her insan dört dörtlük değildir. Bazen, bazı kişileri kusurlarıyla kabul etmelisin. Ya da çoğu insanın güvenilmez olduğunu anlayıp benim gibi yalnızlığı da tercih edebilirsin. Sana kalmış.
O umutsuzluk belirtisi işte artık istisna da olabilir diyorum izlenim vermeye çalışmıyorum. İki türlü de değerlendiriyorum varsa var yoksa yok. Emin olamamak istisna da olsa var diye sevinmek iyi oluyor. Kusurlar kaideyi de bozmaz istisnalar gibi tabii yani kusursuzluk arayışım yok en başta ben kusursuz muyum? Hayır tabii kide. Evet güvenilmez olduklarını düşünüyorum ama herkes mi çoğunluk mu ayırt etmeye de yoruldum.
Sen ilişki bazında ne istiyorsun? Nasıl bir ilişki istiyorsun? Madem bir şeyleri ayırt etmekten yorulup işi tamamen oluruna bıraktın, aradığın insandan nasıl bir beklentin var? Senin hayalin ne? Neden bu kadar devam etmeye ihtiyaç duyuyorsun ve kriterlerin ne?
Tüm bu soruların cevapları boş kaldığı sürece, kimse sana yardımcı olamaz. Bunu biliyorsun, değil mi?
Neyi isteyip istemeyeceğimi biliyorum toz pembe hayaller de kurmuyorum zaten öyle imkansız prenses hayalleri değil yani.. Devam etmeye ihtiyaç duymayı geçtim devam etme özelliğim benden ayrılmıyor bazı konularda çok önemli mi emin değilim Amaç olarak görmek istemiyorum ama öyle olmaya mi başladı oldukça rahatsız edici
Sende gözlemci birisin herhalde yorumlarımı iyi incelemişsin sorumuda Çok spontane sormuştum soruyu, cevapları da içimden geldiği gibi yazdım ve öyle de oldu sana katılıyorum da ayrıca hangi konuda söylemem ama son dediğine değil çok güven problemi olan biri de değilim ayrıca aslında güvenmeye bayağı yatkınımdır
İnsan, hiç ummadığı karakterde birileriyle karşılaşınca bir süre sonra sıkılıyor. Herkese güvenmek istiyor ama her geçen gün daha da güvenemez hale geliyor.
Bazılarıysa karşısındaki insanın kötü biri olduğunu bilmesine rağmen hala göz göre göre güveniyor ve tutkularına yenik düşüyor. Sen de onlardansan, bil ki yanlış yoldasın. Bu seni psikolojik olarak daha da yıpratacak hatta yeri gelecek, hayatını riske atacak.
Tutkularıma yenik düşerim Herkeste aşkı ararım Çok düşünür çok endişelenirim Yanlış yolda bi yolcuyum Ama bi yandan sadece şüphelenirim emin olmak isterim emin olacağım şeyleri hiç yaşamam ama eminmiş gibi devam ederim içten içe beni yiyen hisler bazen ortaya çıkıp bazen kaybolur Yoklarken hayat güzel varlarken de birer bataklık gibi sorgularım ışte kendimi zorluyor değilim ama zorlasam bu kadar peşinden giderdim hislerimin Kötü olduğunu farketmek tam bir hayal kırıklığı ben mi yanlışım düşüncelerim mi yoksa yaşadıklarım mi belki de bir geçiş sürecidir Hayatım riskte ise de ne yapayım bilmiyorum
Emin olacağım şeyleri yaşamam diyorsun. Ama gördüğüm kadarıyla şüphelendiğin şeylerin peşinden koşuyorsun ki bu en büyük hata.
Yoklarken hayat güzelse o zaman neden hayatını güzelleştirmek yerine daha kötü hale getirmeye devam etmek istiyorsun? Kendince aksiyon mu arıyorsun? Bu kadar acı çekmekten zevk almak insanın sağlığına faydalı değil.
Gözlemlerime göre yaşadıklarından çok düşüncelerin yanlış gibi. Hayatını riske atan şeylerden uzak durmakla başlayabilirsin mesela ama bunda bile tereddüt ediyorsun.
Tüm bunlar, tutkularına yenik düşmenin bedeli işte. Neden mantığın daha önemli olduğunu şimdi anladın mı?
Aslında bazı şeyler yanlış anlaşılmış.. Neyse bir şey demeyeceğim o kısımlara Kafam kendşmi bildim bileli karışık ona bir şey yapamam sanırsam.(en azından şimdilik?) mantık daha önemli olabilir biliyorum sorunum bilmemek de değil ama kontrol edebildiğim bir dönemde değilim Düşüncelerim de yanlış olabilir neleri nasıl değiştircem bilmiyorum uzun süre öyle yaşamışım Anladın mı demişsin anlamamak da değil mesele bi güçte yok ama böyle saçma durumlara sürüklüyorum kendimi bazenleri
İşte bu yüzden kafanı bu kadar karıştırıp çorba haline getirmek yerine bir şeyleri kesinleştirip akla dayalı hareket etmek daha önemli. Sen bunu yaptıkça, hiç bir yere varamayacaksın.
Hiç "Mesele bu değil, şu değil." gibi ithamlarda da bulunma. Meselen gayet ortada.
Ya tutkularına yenik düşüp kafanı allak bullak edip kötü niyetli insanların mağduru olmaya kaldığın yerden aynen devam edeceksin ya da aklını başına toplayıp tüm bu gereksiz, kafa karıştırıcı ayrıntıları bir kenara bırakıp bunlardan kurtularak hayatını bir düzene sokacaksın.
Öyle şeyler yazarım ki meselenin yönünü şaşırırsın ama istemem kendi problemlerimle kimseyi yormaya hakkım da yok. Yine de çok zorlanıyorum delirmeye başlamak bu olsa gerek hayatım kayıyor sanıyorum ki. Her şeyi de etkiliyor. Bunlar yüzünden.. Son dediğiniz şu an benim için çok güzel bir hayal ve gerçekten istediğim de bu. Hatta belki de tek isteğim olmalı kökten bi çözüm de benim hayatıma çünkü başlı başına problemlerim bu şekillerde doğuyordu çoğu zaman. Sadece karar verme mekanizmamla doğru yola gidebilecek kadar iradeli veya bilgili olduğumu da sanmam kendimi zorlamalı miyim?
Bazı aldığım hasarları onarmak için sevgiye ihtiyaç duyuyorum. Hatta o kadar sevilmek istiyorum ki bu beni daha ürkek ve çekingen bir insan yapıyor. Sevginin köpeği olmuşum Bana yakışmıyor kimseye yakışmıyor kendimize saygı duymamız lazım bu tavırlar olmamalı en başta. Yine de travmatik hislerin üstesinden gelmek zor. Onlar için de yeni sevgi kapılarını aralamak hayatı oldukça boş bir tarlaya çeviriyor. Ve gerçekten içim sızlıyor depresif bir haldeyim. Ani duygu patlamaları yaşatan
Düzelmek istiyorsan başkalarını yara bandı olarak kullanmak yerine hayatta kendini geliştirmeye, kendi ilgi alanlarına odaklanmaya ve kendi hayatını iyileştirmek adına çalışmalar yapmaya bak. Bir kere bu yola girdiğinde daha mutlu ve huzurlu bir insan oluyorsun. Yalnızlığı tercih etmiş biri olarak ben bu yola girdim. Şu an sevgili yaptığım zamanlardaki halimden çok daha güçlü ve iyi hissediyorum kendimi. İlk sevgilimi yapmadan önceki zamanlar, sadece okula odaklandığım günlerdeki kadar iyiyim hem de.
Aslında kimseyi yara bandı olarak kullanmadım sevgi paylaşımı yaparak iyi hissediyorum sıcakkanlı bir insan olarakta bu benim için bir yaşama biçimi. İyi niyet de yanında geliyor. Yine de çok verici olmak dengeyi bozuyor ondan az yıpranmadım değil. 1 kere bile sevgilim olmadı yara bandı değil isteğim emin olabilirsiniz. İstesem olabilirdim de ama ben asla öyle biri değilim kimseye bu haksızlığı yapmam ben. yine de emin olun burdan yazarak her şey değil ama bazı şeyler yanlış anlaşılıyor yüz yüze iletişimde daha iyiyim. benim hatam olabilir orası.
Yalnızlık mi iyi geliyor, sahte insanlardan uzak olmak mi?
Aslında yalnızlık konusunda kendimle ilgili şunu diyebilirim Her ne kadar toplum içine girsem veya birleriyle iletişimim olsa bile, her zaman kendi köşeme çekilmeye de yalnız kalmaya da daha düşkünümdür. şu an bir espri yapasım geldi ama tadınızı tuzunuzu kaçırmak istemem. Ben yalnızlığı insanlardan çok seviyorum zaten yine de insan içindeyken de o yaşadığım boşluğu kapatmak olması gerektiğini sandığım şeydi ama sayenizde aydınlanma yaşadım teşekkür ederim. Yalnızlığımdan da bana ait bir kalabalıkmış gibi gurur duyacağım yine de en kötü huyumu aşabilirsem onun için bi özelliğimi bırakmam lazım. Siz rehabilitasyon değilsiniz söyleyemem tabii. Yine de sıcak olmaktan vazgeçmeyecğim en azından bakışlarım soğuk o da yeterli o soğukluğu almak isteyene. Tam şu an ergen gibi hissettim hayalimde soğuk bakışlar atıyordum saçmalıktı. Hayır tabi ki öyle olmayacak ben dengeyi kurmaya çalışacağım. Daha çok şey yazasım geliyor ama mantığınızdan çekindim çünkü gayet netti
Zamanında senin gibi kafam karışıktı. %50 duygusal, %50 mantığa yönelik hareket ederdim ve bununla dengeyi sağlamaya çalışırdım. Aynı senin yaptığın gibi; çünkü insanlar %100 duygusal olunca aptallaşır ve %100 mantığa dayalı olunca robottan farkı kalmaz.
Fakat sonra ne fark ettim biliyor musun?
Sen her ne kadar dengeyi kurarsan kur, insanlar o duygusal yönünü hep kullanmaya çalışacak. Değişen bir şey olmayacak. Ben de o yüzden ilişki konusunda kimseye güvenmemeye başladığım andan itibaren %100 mantığa dayalı davranmaya karar verdim. Belki bir robottan farkım yokmuş gibi duruyor olabilirim şu an bile. Ama inan böylesi daha iyi. Artık kimse bana psikolojik bir zarar verecek düzeye gelemez.
Onun için, hayatına çok fazla rolcü girdiyse, seni kimse anlamıyorsa, biriyle birlikte olmak adına kötü niyetli bir insana dönüşmektense kaliteli bir yalnızlık her zaman daha iyi ve daha sağlıklıdır. Böylece hem ömür boyu rol yapıp mutsuz olmana gerek kalmaz, hem kendi karakteristik yapını korursun, hem de hayatında tek gereken kendini geliştirmek olduğu için buna daha fazla vaktin olur, bu saçmalıklarla vakit kaybetmez ve daha iyi yaşarsın. Bu da sana huzur verir.
Seçim senin tabii. Ben seni yalnızlığa zorlamıyorum. Bunu yapabilecek olan var, yapamayacak olan var. Benimki sadece bir tavsiye.
Ben hayatımda yaşadığım şeylerden sonra yalnızlığı kendim tercih ettim. Şu an çok daha iyiyim. Tavsiye etme sebebim de bu. Senin de ihtiyacın olanın bendeki kaliteli yalnızlık olduğunu düşünüyorum.
şu an bana kaliteli yalnızlığı bi mağazada biri pazarlıyor gibi hissettim ürün gibi yani bunu söylemeden edemezdim öyle saçmalarım kusura bakmayın Ama sanırım çok haklısınız ben aslında robot olmak istemiyordum ama galiba robot olmak lazım. Çünkü bana zamanında robotta dendi. Evet, evet doğru görüyorsunuz. bu yaşandı ben de daha çok bir robot nasılsa öyle olmaktan kaçmaya çalıştım bu sefer de farklı şeyler yaşandı akabinde. Gerçekten şu an düşündüğümde bile hoşlandığım bir yaklaşım değildi bana göre. İnsan kendine der de başkası öyle deyince olmuyor. Yine de sizin kaliteli dediğiniz yalnızlık belki de huzurdur. Sizin için huzur olduğu kesin biliyorum. şans verilebilir. Başta zor olacak benim gibi bir duygusala belki de çözüm yollarımı genişletirim kim bilir?
Eğer yapamayacağını düşünüyorsan, kendini zorlamak zorunda değilsin. Unutma, seni bu hayatta huzurlu yapacak şey, özünden çıkmamaktı.
Yalnızlıkta huzur bulmak benim özümde vardı biraz da. O yüzden buna yöneldim. Ama duygusallık kötü bir şey değildir. Hatta aslında hoşuma giden bir özellik. Bir insanı daha insani yapıyor.
Bunu yapamayacağını düşünüyorsan şunu unutma: Duygusallığını sadece gerçekten hak eden insanlara göster. Hak etmeyene değil. Yoksa bunu kullanmaya kalkarlar. Yaşadığımdan biliyorum.
Yapabileceğine inanıyorsan ve senin karakterini, özünü bozmayacağını düşünüyorsan da bunun üstünde çalışmaya başla.
Aslında siz duygusal biri olmalısınız yalnızlar duygusuzdur diye bir şey yok zaten. Kendinizce, sadece sizin bildiğiniz duygusal yan da sizin kontrolünüzde olduğu için dışardan darbe almayarak huzurlusunuz. Yapabileceğime inanıyorum, beynim inanacak değilse de. Yapmak istediğim şeyse yalnız olmak değil çünkü özüm zaten yalnız. Ben her zaman bi noktada insanları itecek bir güce sahibim. Bilinçli mi bilinçsiz mi orası muallak. Zaten bir sevgiliye değil de sevilmek kulağa güzel geldiği için kendime imkan tanıdım gerek yokmuş. O işler öyle olmuyormuş.
Romeom olamayacak shddhhdh Neyse ben de juliet değilim zaten. Evet aşkın bir suçu yok sorun onu acılı hale getiren kalp sızlatıcı hunharca sevmeler, sevilmeler sömürgeler bütünü size katılmak bana da mantıklı geliyor 10 sayfa kitap okumuş kadar oldum. Çok iyi mutluyum 👍🏻😌
Evet şimdilik problem yok 🙂 Şimdilik işte arada açıp okurum burayı sizin için sorun olmazsa Gerçekler başta ağır gibi geliyor ama bir süre sonra alışıyor insan alışmayı ümit ediyorum. Ve bir başkasından duyacağıma burada tanımadığım birinden duymak belki de benim için çok daha iyi olmuştur.🙂
Ana Sayfa > Aşk İlişkileri > Sorular > Bu devirde neden aşk insanı çok az? aşk insanı olmayan biri sonradan ciddi ilişki yapabilecek biri olabilir mi peki?