Kadınların aşk ilişkilerindeki en büyük yanlışı nedir?

çünkü onlar bir insanı olduğu gibi kabullenme hususunda eksiktirler, üstelik öyle biri olduğu için sevmiş olsalar dahi. bir an gelir ve artık değişmesi gerektiğini söylerler, söyleyemeseler bile eylemleri ve tavırları ile dayatırlar değişimi.
onların birine ihtiyaçları yok, değiştirecek bir şeye ihtiyaçları var. değişime muhtaçlar ve bu da onları savunmasız kılıyor. ruhlarında var. ojenin rengi, saç kesimi vb. ne olduğu hiç önemli değil, esas olan değiştirmektir.
değişime direnirsen öfkelenirler. değişimin alanı ve saçmalığı arasında sınır çizer bu öfke. sanki bu değişimin içinde adil bir konum, ideal bir konum, daha fazla hareket ettiremeyeceği kesin bir konum varmış gibi; tükenmeyen, hiç dinmeyen, hastalıklı bir öfke.

fakat asıl tuhaf olan, onları ikiyüzlü kılan, değiştirmeye karşı böylesine tutkulularken, değiştirmeye yönelik korunumlarının asla değişmemesidir.