Eşimi anlamıyorum?

Eşimle bir senedir ayrıyız. Evli olduğumuz dönemde bana hep evi terketmemi gitmemi söylerdi. Allahın her günü ölmemi dilerdi. En sonunda işte olduğum bir gün kendisi evi terkedip annesinin evine gitti, gittiğini komşumdan öğrendim. Neyse 6 ay hiç görüşmedik. Bu süreçte mesleğinden istifa etmiş. Sonra yine görüşmeye başladık. Bu arada bana sürekli boşanmamı daha çok genç olduğumu karşıma daha iyi seçeneklerin çıkacağını söyleyip durdu. Kendisi 35 ben 25 yaşımdayım. Sık sık benim evimde bazende ailesi şehir dışında akrabalarına gittiğinde onun ailesinin evinde kaçak göçek buluşmaya başladık. Neyse benim bu durum canıma tak etti. Gencim, işim gücüm var Allah güzelde yaratmış niye bu adamla ömrümü heba ediyim dedim. "İmzala dilekçeyi gönder davayı açacağım kurtulalım birbirimizden ama bu süreçte görüşmeyelim, bana sakın iyi davranma şimdi nasılsan öyle davran boşanalım bitsin, iyi davranırsan kararımdan vazgeçerim" dedim. Tuttu "Bir anda bu boşanma hevesi nereden çıktı" dedi. Sonra "4 gün bir yere tatile gidelim." dedi. "Yapma bunu bak boşanmaktan vazgeçeceğim." dedim ama karşı da koyamadım gittik tatile. Tatilin son günü boşanma konusunu açtı vazgeçtiğimi söyledim surat astı. Sonra neymiş efendim boşanmadan önce bana hediye olsun diye bu tatili planlamış. Her kuruşunu benim ödediğim bana "boşanma öncesi iyi hissetme hediyesi" bir tatil. Tabii biz bu arada çocuk yapmaya da çalışıyoruz. Adam hem benden güya boşanmak istiyor hemde çocuk yapmak istiyor. 5 sene içerisinde öleceğini de söylüyor. 5 sene içerisinde ölecek bir adam için hayatı çok umursayıp nikahlı karısıyla görüştüğünü ailesinden saklıyor, uzaktan yakından hiçbir akrabasıyla iletişim kurmama ise tahammülü yok. Şimdi ruh hastası olması dışında bir erkek niye böyle davranır? 35 yaşında harika bir mesleği var ama yapmıyor, gğzel bir karısı var ona da sahip çıkmıyor anasının evinde beş kuruş kazanmadan yatıp kalkıyor. Anlayan varsa bana da bir anlatabilir mi? Şu an boşanmaktan vazgeçtim diye 2 haftadır görüşmüyoruz. Hayır adamı özlemiyorum da, vay efendim niye arayıp sormuyor diye kahrolup delirme dönemim geçeli çok oldu. Beni tanıyan herkes bekar zannediyor. Evliyim diyemiyorum çünkü koca yok bekarımda diyemiyorum çünkü resmi olarak evliyim. Boşanmaya karar veriyorum sonra bir şey oluyor vazgeçiyorum gönlüm el vermiyor. Adamı anlayabilsem bir şeyler yapacağım ama yok anlamıyorum.