Sevdiklerim arasından sevgi büyüklüğüne ve harcanan zaman ve emeğe bakıyorum, gerçekten kimse kalmamış gibi bir şey. Çünkü verilen ve benden giden şeyler çok fazla. Azımsanmayacak kadar hem de. Ama kalan konser yok etrafımda. Demekki birini kalsın diye sevmeyeceksin. Geldiği anlara odaklı olup, o anları değerlendireceksin. Bazen kaybetme endişesi taşırken o anlara bile odaklı olamıyoruz.
Konseri etrafında ki ses gürültü olarak varsay omuz omuza olduğun ama tanımadigin insanlar topluluğu ama sonra olan oluyor ve bitiyor geriye yalnızca şehrin ıssız sokakları kalıyor