Kırık bir kalple insan ne kadar yürüyebilir. Kırıklar batar ve can yakar. Cennete kavuşmak isterken, cehenneme düşer gibi oluruz. İnsan kaybettiği duyguları bulup, kaç defa kaybedebilir ki?
Evet genellikle herşeyden ve herkesten gitmek istiyorum bazen. Kimse benden haber almasın ben de kimseden haber almayayım. Daha mutlu olacağım sanki bu şekilde
Gitmeği düşünürüm ara ara. Kimsenin beni tanımadığı bir yere tek başıma herşeyden herkesten uzağa kafa dinlemeye. Ama gitmek bir işe yaramıyor ki.. Çünkü aklımızdakileri bırakıp gidemiyoruz. Bizle birlikte düşüncelerimizde geliyor. Keşke bırakabilsek düşüncelerimiz kısa süreliğine de olsa. Ama maalesef ki bu mümkün değil. O yüzden gitmekte bir işe yaramıyor.
Oluyor - du. Ama gitmekle de gidilmiyor ki biliyorum. Sadece konum değişikliğinden söz edersek aklımız zaten cenneti ve cehennemi ayırmıyor yanından. Ben kalarak bile içimden kaçtım, çok başka iklimler gördüm ve kimsenin de ruhu duymadı. Sizi esir eden şey sadece geçmişin gücü ve geleceğin kaygısı. O yüzden hepimiz an'da kalmanın askerleriyiz.