Ölmek zorunda kalmak?

Biraz tipsizim kendimi asla sevmiyorum ve hep kızlar tarafından reddedilen, sevilmeyen bir kişi oldum, özgüvende hep rededilmekten bitti. Bunca zamandır da hiç sevgilim olmadı, ona buna denemedim. Sadece hoşlandıklarıma denedim. Yaş geçmesi ile çevre azalıyor. insanların sevgilileriyle gezip dolaştığını izlemek bana çok acı veriyor  benden daha tipsiz hatta ve hatta kıza art niyet besleyen erkekler bile seviliyor. Bazen üzüntüden hasta oluyorum, bazen ağlıyorum. Her gün hakaret edilmiş ve aşağılanmış hissediyorum. hayatımın böyle geçecek olması dehşete düşürüyor beni. Ağzım laf yapmıyor. Ruh hatasası ailem yüzünden çok yıprandım, aşağılandım, azarlandım, eve kapatıldım, hiç arkadaşım olmadı, sürekli azarlardılar okulada morali bozuk giderdim.. dolayısyla soğuk biri oldum...
. çünkü sevgi temek ihtiyaç. Hayattan hiç bir beklentim kalmadı. Kafamı duvarlara vurmak istiyorum. Öleyim mi ne yapayım ya. Çok basit her insan evladının istediğini istedim. Yaşamaya değmez mi sizce?