Benim ölmem mi gerekiyor?

Su içmek zor geliyor. Bir kızın elinin sıcaklığını, bir çift gözü hayat bana çok gördü. Belkide çok çirkinimdir... diyeceğim benden tipsizlerin sevgilisi var, 10+ yıldır spor yapıyorum fiziğim iyi yani ve kendime bakıyorum. Güzel kıyafetler en iyi kuaförler, uygun parfümler vs.. Ama hep red yedim. Hani zamanı gelince olur derler ya bu yaşa geldim o zaman gelmedi ve gelmeyecek. Hayattan tamamen %100 soğumuş haldeyim. Amaçsızım umutsuzum, çok üzülüyorum, çok bunalıyorum, çiftleri görünce çook üzülüyorum. Bazen benden daha çirkin veya hödük diyeceğimiz erkekler bile seviliyor. Sanırım şansta önemli. Peki neden yaşıyorum? Bunu bilmiyorum. Her insan sevmek ve sevilmek isityor. Lanet olsun dünyaya geldiğim güne. Keşke bir şey olsada geberip gitsem yeter
her gün aşağılanmış gibi olmaktan bıktım usandım. Her gün üzülmekten midemin bulantısından bıktım...
Yüzüm hiç gülmüyor, sürekli mutlu rolü
yapmak çok yorucu geliyor. Gözlerim doluyor aylardır her gece, o kadar aşağılanmış hissediyorum. Kendimi yırtsamda 1 kadına kendini sevdirememiş aciz birisiyim. Ölmek iyi bir seçim mi?