Affetmeli miyim yoksa arkama bakmadan gitmeli miyim?

4 yıldır inişli çıkışlı bir ilişkinin içersindeyim. Çok seviyorum ve hayallerimi hep onun üzerine kurdum. İlk zamanlarda yani 1-2 sene tartıştığımızda bana küfür ediyordu. Çocuktuk dedim ve hep affettim. Her defasında özür diledi, değişeceğim dedi. Değişti, yani öyle görünüyordu. Son 2 senedir bana asla küfür etmezdi.. Çok zor bir insan, fevri davranıyor. Sadık ama çok kıskanıyor. Anlayacağınız İlişkimiz baya toxic, çok saçma nedenlerden dolayı tartışıyoruz ama deli gibi aşığız birbirimize. Daha ben onu tanımadan, aşıktı o bana. Onun karakterini görünce hep kendimi sorguladım, nasıl hala yanındasın. Nasıl affedebiliyorsun diye… kötü birisi gerçekten değil, her koşulda yanımda oldu onunda çok iyi, çocuksu bir ruhu var. Kötü bir sevgili de diyemem, İyiken o kadar iyiyiz ki, ama kötüyken de kabus gibi her şey. İşte her şey güzelken, benim için heryere gelen adam. Bugün yine çok saçma bir neden üzerine, bellemediğim hakaretler küfürler etti. Uzun zamandır (2 senedir) her şeyin düzeldiğine inandığım için beni baya sarstı bu durum. Hiç acımadan beni en zayıf noktalarımdan vurdu sanki bu günü bekliyormuş gibi.. Bitti, bu sefer gerçekten yoluna bakmalısın, sana kıyan bir adam var karşında özge dedim. O ise çok sevdiğinden, kıskandığından böyle tavırlar sergilediğini söyledi. Yani istemsizce oluyormuş, bende onu tanıyamadım. sorunlarımızı sakince halledebilirim, bu kadar büyümeye bilirdi.. Sevgi bu değil ki? Sevgi acıtmaz, yaralamaz… öyle işte arkadaşlar. Ne yapmalıyım? Ne o bensiz nede ben onsuz yapabiliyorum. Ama onunla olunca da günden güne soluyorum unutamıyorum söylediği sözleri. İyi değilim..