Kalbinizin sesine mi yoksa başkasının sesine mi kulak verirsiniz?

Değişiyor benim açımdan. Yani kalbim yerine başkasının söylediğini değil de aklımın söylediği şeyi yapabilirim genelde. Çünkü mantık beni her zaman ileriye götürür. Kalp işe alır başka alakasız yerlere götürür bir de üzerine elimi boş şekilde beni boynu bükük geri gönderir. O sebeple başımda kabak yelleri esecek yaşta da değilim. Kendimden başka düşünmem gereken sorumlulukların da sahibiyim. O yüzden de başkalarının sözüne değil kendi kendime karar alır, kalbime de mantığıma yattığı zaman söz hakkı verebilirim.

Şu zamana kadar hep kalbimin sesini dinledim ben ve bundan hiçbir zaman şikayet etmedim. Üzüldüğüm çok zaman da oldu fakat sonucunda hiçbir pişmanlık kalmadı içimde ya da aklımda herhangi bir soru işaretine yer vermedim.
En azından bunun rahatlığına sahibim...

Tabii ki de kalbimin sesine kulak veririm başkasına bakarım önce gerçekten tavsiye veriyor ama hani kendisi yapabilmiş mi hayır yapamadıysa boş boş konuşur susar