Aldatıldığımdam beri kendimi eksik hissediyorum?

İhanet insana kendini sorgulatır. Kimi zaman öfkeyle kimi zaman üzüntüyle. Bu bir suç değil. Yalnızca bir olgu. Gerçek. Senin varlığın hiçbir zaman eksik değil. Eksik hissettirebilir yaşadıkların fakat sen hiçbir zaman eksik değilsin. Hepimiz tamız, bir bütünüz. Aldatılacağız, inanacağız, inanamayacağız, aşılamayacak gibi gelecek. Tüm bunlar hayatımızın birer parçaları. Bunları biz yaşıyoruz; bunları bize yaşatan kişiler değil. Aynı olayın parçası olsak da aslında o kişilerin yaşadıkları ile bizim yaşadıklarımız aynı şey değil. Kendi kendimize mecburuz. Bu boşluğun seni yutmasına izin verip vermemek senin elinde. Bazen bir girdap sandığımız şey, bizim dışımızda bizi içine çekebilecek bir güce sahip değil. Orada kalmayı biz seçiyoruz ve konfor alanımız oluyor orası. Neden? Çünkü gerçeklerle yüzleşmek yerine mütemadiyen acı çektiğimiz yer artık tanıdıklaşıyor ve gerçekten kopmaya başlıyoruz. Gerçek ne? İşte bu sana özel bir cevabı olacak bir soru. Senin dışındakiler için olan gerçek büyük ihtimalle şu olur: olmuş bitmiş; devam et. Elbette olmuş bitmiş devam edilebilir; fakat bu senin gerçeğin değil. Senin gerçeğin, boşlukta hissetmek ve oradan çıkma gücünü kendinde bulamamak. Bu gerçeğe bir oradan bir buradan bakarsan belki de çıkış yolu belirecek. İçinde olduğunu hissettiğin boşlukta kal ve neler oluyor orada ve neler olmamasını istersin düşün derim. Bir bakmışsın düşünürken yol akmış gitmiş… :)