Hiç sevgilim olmadan hayatım bitiyor?

30 yaşına geldim, hep rededildlim. Kimden hoşlansam olmadı. Sırf goy goycu ve biraz cıvık olmadığım için yalnız kaldım. Gördüğüm her kadından hoşlanıp denemedim diye yalnız kaldım. Peki ne için? Kimin umrunda? Ama diğer türlüsünü midem almadı... Kendimi bir çok alanda geliştirdim. Fizik, kariyer, çeşitli hobiler.. Kızlar özgüven diyor. Özgüvenli denilen erkeklere bakıyorum sadece boş muhabbet yetenekleri var genelde. x bir konuda bilgi birikim kulaktan dolma... Tartışacak bilgi sıfır.. Hergün üzülmekten tükendim. En saçma adamlar bile el ele geziyor. Onlar kadar bile olamadım :(... Keşke yaşamasam. Böyle yaşamak istemiyorum.. O hep rededilmenin verdiği kötü hissi hiç tattınız mı?
Hala anlamıyorunuz değil mi?