Sevgisisiz hisediyormusnuz?

Ben 20 yaşındayım hiç yaşamam gerektiği gibi yaşamadım yapamadım He dışlandım ortaokulda Bi tramba oluştu okulu bırakmak istedim bıraktım liseye gidecek gücüm kalmadı yapamadım ondan sonra hep eve tıkındim artık canım yanmıyordu kimse bana kötü söz söylemiyordu mutluydum mahallede hep tektim kimse beni tanımazdı okadr yanlız dımki fake hesaplardan insanlarla konuşup rahatlatmaya açılmaya çalıştım hep bazen düşünüyorum da tanri çok acımasız değilmi bu kadermiydi yani artık hep evde kala kala annem kardeşlerimiz etrafımdaki herkes bana a sosyal uyumsuz damgası vurdu babam benden nefret ediyordu annemi dövuyodu hep onları ayırmak zorunda kalıyordum babam bikere gözümü morartmisti normalmiydi bu Bi çocuktum sonuçta hepsini geçtim ben bunları aşıp hayatıma bakamadım büyuyemedim hiçbirsey yoluna girmedi hala yalnızım arkadaşım bile yok ailemden uzaklaşmak istiyorum artık Bi erkeğe güvendim sevdim oda beni sexs objesi olarak kullandı hiç sevmedi beğenmedi çok yorgundum kendime çok kızıyorum affedemiyorum kendimi bu duygu beni günden güne bitiriyor