Sevgilisizlikten bıktım, ne yapayım?

Hep rededildim. Giyimdir, fiziktir, kültürdür, iş güç vs. İyi. Tip normal.. Ama en saçma adamlar seviliyor. Karaktersizler seviliyor. Ağzını yararak konusan gevşekler naber ayşe yhaaaa diyenler seviliyor, her kadına deneyen kolpacılar seviliyor... Bunlar kadar bile olamadım. İnsanın bir duruşunun, kendini geliştirmişliğin hiç mi önemi yok? her şey sürekil goy goy yapıp tek derdi bacak arası olanlar gibi sürekli kızlarla konuşmaya çalışan sözüm ona arakadaş? Ama hep bir acaba? olan insanlar gibi olmak mıdır? Olmadım. Özür dilerim.. Şimdi siz bunları kabul etmeyeceksiniz. Zaten etseniz sizi farkında olmadan böyle saf yerine koymazlardı... Artık ezik gibi yalnız kalıp insanları izlemekten tükendim.. Aylardır ölmeyi düşüyorum saatlerce. Hayata dair bir beklim yok. En güzel çağlarım yalnız geçti..
Ölünce Allah affeder mi? Bilgisi olan var mı?