İlişkinin ilk başında çok kıskanç davranan erkek samimidir yoksa yalanda mı kıskançlık yapıyordur?

BİRAZ METAFOR KULLANARAK ANLATICAM BENZETMELER BİRİLERİNİN GÜCÜNE GİTTİ İSE KUSURA BAKMAYIN ELİMDE Kİ EN GEÇERLİ ÖRNEK BU.
bir erkeğin sahteleştiremeyeceği tek şeydir kıskançlık altında bir sürü neden yatar ama en ilkel nedeni av avcı psikolojisidir,(benzetmeler için kusura bakmayın örneklendirmek mahiyetinde) erkek zihni kendi aktif şekilde farkında olmasa bile hayatta ki pek çok şeyi ilkel zihniyle düşünür, bu sebeple ortada bir av bir ödül olduğunda rekabet de istemez paylaşmakta, avcı avını tek avlayan ve yiyen olmak ister çoğu erkeğin daha önce hayatında biri olmamış birini istemesinin altında yatan bir ilkel sebep ise başka her avcının indiremediği sadece kendisinin avlayabildiği bir ava sahip olmanın gururudur bu hem o avı çok daha özel kılar hemde kendini özel hissetmesini ve gururlanmasını sağlar (gurur hayvanlar içinde insanlar kadar geçerlidir mesela erkek aslanlar kavga kaybederse yeleleri dökülür) ve hiç bir avını (ya da genel olarak hiç bir şeyini) kaptırmak veya paylaşmak istemediği gibi bu avıda paylaşmak istemez ve başka bir erkek onun için başka bir avcı dolayısı ile bir rekabettir ve kendine ne kadar güvenirse güvensin (zira bir aslanın leopardan korkacak bir şeyi yoktur) haklı avı ve ödülü için rekabet etmek istemez (hele ki başka bir aslanla hiç) bu duygular hayvanlar için böyle iken insanlar ve günümüz kadın erkek ilişkileri için kendini bu şekilde gösterir (zira her kez modernleştiğimizi düşünürken aksine gün geçtikçe ilkelleşiyoruz) ve pek çok erkeğin ''p*ç erkek'' ''play boy'' herifleri özellikle sevmemesinin ve düşmanlık beslemesinin nedeni bu erkeklerin avcı değil leşçi oluşudur onlar kendileri de avlanabilseler dahi başkalarının avlarına çökmek isteyebilir (ya da kızını çalmak) ve bu erkekler yemeklerinin önceden avlanmış, başkasına ait bir av olmasını veya çoktan leş haline gelmiş olmasını umursamazlar (burada leşten kastım toplumun k*şar olarak tabir ettiği güvenilmez ve genel olarak kimseye bağlı (ait) olmayan kadınlardır (herhangi bir leş hiç bir hayvana ait değildir çoğu gelen geçen karnını doyurup gider) çoğu avcı mümkün mertebe avlanmayı seçer ama kimi zaman açlık fazla geldiğinde ve yiyecek kıtlığı olduğunda (abazalık tuttuğunda ve bu abazalığın giderilebileceği bir sevgili veya eş olmadığında) ya da avlanmasına engel olan bir durum olduğunda (duygusal ve psikolojik sorunlar veya sevgili yapmasına engel olan her hangi bir başka sorun) hayatta kalmak uğruna leş de yiyebilir (bazı kızların merak ettiği erkekler neden k*şar kızları seçiyor sorusuna cevap olaraktan o bir av değil bir değeri yok ve onu sahiplenmeyi düşünmüyor aç ve karnını doyuruyor eğer avlayabileceği bir av olsaydı veya avlanmasına mani olan bir durumu olmasaydı o leşi yemek istemezdi) ama leşçiller (p*ç erkekler, playboylar) karınları doydukları müddetçe her şeyi yerler ve yemeklerini sahiplenmezler karınları doydukları vakit veya kendilerinden üstün bir yırtıcı çıktığı vakit çoğu zaman özelliklede yalnız veya sayı olarak yetersizlerse rekabet etmezler ve kaçarlar (bkz:1 kişinin karşısına kalabalık grup olarak çıkmak) bir erkek kıskanmıyorsa ya leşçildir ya da gerçekte yırtıcı değildir (mesela pandalar yırtıcı zannedilir ama aslında otçuldurlar) yazıda kullandığım tabirler bazılarını gücendirdiyse kusura bakmayın ama insan tavrının ilkel karşılığı budur daha fazla yumuşatamazdım ve bahsettiğim düşünce şekli beynin ilkel tarafı ile alakalı iç güdüler de diyebilirsiniz.