Çoğu şey umurumda değil ama değer verdiklerin senin kırıldığını anlamayıp üste çıkmak istiyorlar yaa işte o zaman üzülüyorum. Hayatı kırıldığımı söylemekte mi yapıyorum değer vermekte mi yapıyorum işte onu bilmiyorum.
İnsanların keyfine göre beni kırmasını takmıyorum artık, sonuç olarak dengesiz ve kendi hayatımı olumsuz etkileyecek şeylere gereğinden fazla sahiplenip üzülmemeye karar verdim. Çünkü bakıyorum da kendi acımı sadece kendim kucaklıyorum. Zamanında her derdine koştuğum insanlar sırtını dönüyor.
Hiç bir şeye.. Kolay kolay üzülemiyorum ben ya o özellik yok bende.. Değer verdiğim insanlarla alakalı konular haricinde kolay kolay asla bir şeyi kafama takmıyorum.. Çok şey yaşayan insanlar sanırım bir süre sonra bir çok şeyin boş olduğunu düşünüyor.. Keyifli geceler..
Hissizleştim artık genel olarak hiçbir şey hissetmiyorum mesela ruhsal acıyı bırak artık fiziksel acı bile hissetmiyorum geçen gün merdivenlerden aşağı yuvarlandım mesela artık acı hissetmiyorum hiçbir şekilde😂 hüngür hüngür ağlanacak halime gülüyorum
Eskiden üzüldüğüm çoğu şeye üzülmüyorum. Kendini mutlu edecek ne varsa onlara odaklanıyor keyfime bakıyorum. Kim ne der düşünür takmıyorum.. kendimi düşünüyorum...
İnsanın yasadigi her olumsuzluk bir öncekini ujutturuyor ve yas aldikca artik umursamamaya basliyor en azindan ben 30 yasimdan sonra basardim evet basardim diyorum cunku insanin kendine yapacagi en buyuk iyilik bu yoksa beyazlarınız artıyor haliyle kuafore ayirdiginiz vakitte artiyor 😄
Verilen değere karşılık bulamamak artık üzmüyor.. Çünkü verenden çok fazla bir şey gitmez.. Kaybı yoktur.. Ama bunun kıymetini bilmeyen için aynı şeyleri söyleyemem.. Nereye giderse gitsin, kiminle olursa olsun, mutlaka yerini yadırgayacaktır.. Beklentisini yükseltmiştir, çıta en tepededir artık.. Alçakta kalmayı sindirebilirse ne âlâ..
Eskiden üzüldüğüm çoğu şeye üzülmüyorum artık. Bu bir tecrübe ya da bakış açımın değişmiş olmasından kaynaklı sanırım. Ya da başka daha önemli sorunlarla karşılaşınca, insan artık önemsiz şeylere kafayı takip üzülmüyor.
İlk tanışma ya da randevuda, inanç konusundaki konuşma sonrası karşımdaki kadının gözlerindeki ışığın sönmesinden ve samimiyetini kaybetmesini görmekten artık üzülmüyorum. Sadece alıştım.