Bir çok soru çıkıyor bu konuda, peki gerçekten her insan affedilmeyi hak eder mi? Affetmek kimi zaman tavırlarla, kimi zaman sözlerle kimi zaman da uygulama olarak karşımıza çıkabiliyor. Evlilikte bile ayrılmayı kafaya koyanlar bazı şeyler yaparak şans bile veriyorlar aslında, sevgili olanlarda konuşarak ve anlaşarak bunu yapıyorlar.
Şahsi fikrim biz insanlarız ki hata yaparız, hata yapmasaydık zaten insan olmazdık. Bu nedenle ben diyorum ki herkes bir şansı hak eder. tavırlar ve hareketler o kişiyi affettiğinize pişman edebilir. Veya bu zor günlerden daha sağlam çıkarak daha sağlam bir ilişkiye devam edersiniz
Her insan bir kere affedilmeyi hak eder. Ancak bir kere yüz verdinmi insan oğluya astarını ister. Bu konuyla çok karşılaştım çokta şans veridm insanlara ama boşunaymıs simdiki aklım olsa asla yapmazdım. İnsan oğlu nankör çünkü. Kendisinin kocaman hatalarını çuvala basar senin en küçük yanlışını duvara asar Sütten çıkmış ak kaşık olur. Onun için kimse affedilmeyi hak etmiyor. İyi akşamlar dostum.
Affedebilen insan asildir ama ben Allah değilim, evliya değilim. Affetmiyorum ve affetmek için geçerli sebeblerim var.. İşte sözlerinde kendimi bulduğum bir şarkı.
Tanrım kötü kullarını sen affetsen ben affetmem.. Sen Tanrı'sın affedersin, bağışlarsın kulum dersin. Neler çektim sen bilirsin, sen affetsen ben affetmem
Aslında normal şartlarda affetmek insanın kendisine zarar veriyor çoğu zaman. Ama yine de herkes hatalarından ders alabilir. Bu yüzden ikinci şanslar verilmelidir.
Günahına, hatasına göre değişir. Ve af isterken ne kadar pişman ve ne kadar samimi olduğu da son derece önemli. Niyetim temelde affetmekten yana olsa da, her insan affedilmeyi hak etmez.