Sever gerçekten, yapıp yapabileceği en büyük hata olur ama sever ve bir yere kadar bu mükemmel gelse de, bir yerden sonra yavaş yavaş savrulmaya başlar çünkü o kişinin bir nevi oyuncağına dönüştürmüştür kendisini. Ona göre değişir ruh hali, ona göre mutsuzlaşır ve eğer verdiği kadar değer, sevgi görmüyorsa, ki genelde de asla görmez, dibe batmaya başlar. Ne kopabilir, ne de sevgisinde huzur bulabilir. Kendini çoktan gözden çıkarmıştır çünkü, kendi kendinin umurunda bile değildir ta ki gözü açılana kadar. İşte o zaman fazla tehlikeli bir hal alabilir bir şeyler...
Aşk, öyle bir şey ki sevdirir. Hayatta bir çizgi vardır çizginin sağ tarafı mutluluk sol tarafı hüzündür. İnsanlar genelde çizgidedirler, duygularını dengeler. Ne hüzün ne mutluluk? Eğer kendinden çok sevdiğin biri varsa o sana dengeni şaşırtır. Çok mutlu olduğun an, bir anda çok mutsuz da olabilirsin. İşte sevgi böyle bir şeydir. Dünyada iki kelimeyle cenneti, küçük bir kırgınlıkla cehennemi yaşatır. Ama ne kadar küs olsan da, kızgın olsan da, onun var olduğunu, senin olduğunu bildiğin sürece en mutlu sensindir. Sadece gururun bu gerçeği o anlarda saklar, ama bu hep böyledir. Onu gördüğün an kendini unutursun. Tek düşündüğün tek hissettiğin onu çok sevdiğin, onsuz yaşayamayacağındır. Elini tuttuğunda dünya yıkılsa sana zarar gelmeyecekmiş gibi hissedersin. Bilirsin ki oda seni, senin sevdiğin kadar seviyordur. İki seven kalp, aşkın verdiği sıcaklık ve sahiplik hissi.
Zaten genelimiz bu şekilde yaptığı için bu kadar mutsuz. İnsan kendinden çok başka birine anlam yüklemeye başladığı an mutsuzluşmaya başlıyor. Çünkü en önemli olan şey kendini kaybediyor. Biz mutluluğu başkasına yüklediğimiz için de, bizden gittikleri zaman mutsuz oluyoruz. İnsan en çok kendisini sevmeyi başarabilse işte o zaman kolay kolay mutsuz olmaz.
Elbette sevebilir bu mümkündür. Ancak ne oranda. Mesela sorsak herkes herkesi kendinden çok seviyor. Ama neden iş kendi çıkarlarından vazgeçmeye geldiğinde vazgeçemiyor. Yani var öyle sevgiler ama neredeler? 🤷
Tabiki sevebilir. Hem de bunu bizzat ben yaşıyorum. Belki bunu okuyan ( tabi minnosummmmmm dışında ) , herkese çok saçma gelecek ve kimse inanmayacak lakin, doğruymuş gerçekten. Evet onun için canımdan vazgecerim. Elimde bir tane yaşama şansı olsa, kendim ölürüm, ona veririm. Onu ben öyle çok büyük bir sevgiyle seviyorum ki, canımı verecek kadar. Bu zamanda böyle sevgi ve aşklar kaldı mı diyenler oluyor. Evet var. Ben bunu yaşıyorum. Onu bu hayatta herşeyden ve herkesten çok ama çok seviyorum. Deli gibi seviyorum. Ona asla kiyamam ben. O benim canım. O üzülünce sanki canımdan bir parça kopuyor. Şarkıda da dediği gibi, ( Hiçbir şeye değişmem aşkla bakan gözlerini, En son anımda bile söylemeliyim sevdiğimi, Hiçbir şeye değişmem senle geçen günlerimi, En son anımda bile tutmalıyım ellerini. ) 🥰😍❤️🥰😍❤️🥰😍❤️😍❤️😍😍❤️🥰❤️🥰
Elbette sevebilir ama fazla fedakarlık vefasızlık doğurur. Alma verme dengesini bozmak doğru değil, bozduğun an tek taraflı olur. Acı çekmeye mahkum olursun. Sonra da karşı tarafı suçlarız, senin için şöyle yaptım böyle yaptım diye. Ama halbuki onun böyle olması senin suçun.
Birini kendi hayatınızı mahvedecek kadar nasıl sevebiliyorsunuz? ya kendinden bir şeyleri ya da karşısındakini kaybedersin. kendinden bile fazla sevmek aşırı sevmektir. birini aşırı severseniz boğarsınız. boğarsanız biraz soğur ve kaçmaya başlar. kaçtıkça siz onu daha çok kıymete bindirir daha çok seversiniz. daha çok boğarsınız. daha çok kaçar.
Bu kesinlikle mümkün değil İnsan kendinden başkasını niye daha çok sevsin çünkü İnsanoğlu önce kendi için yaşar bu hayatı sonra geriye kalan başkaları için
Anneler bunun en iyi örneğidir yavrusu için her şeyi yaparlar. Babalar ailesini korumak için her şeyi yaparlar. Ve tabiki genç aşıklar. Bizim yurtta bi kız için atlamisti birkaç ay önce 6. kattan beton zemine bir genç. Ayakların kırılan kemikleri çıkmıştı. İki büklüm yatıyordu o soğuk zeminde inleyerek. Birkaç hafta sonra gözlerini açabilmiş. Sevgi mi bu aptallık mi sen karar ver. Ben şimdiye kadar sevdiğim kızların her birini kendimden daha çok sevdim. Değmez biliyorum. Ama sorunun cevabı bu.
bunu ben yaptım hanımefendi inanın bana yaptım sevdim ama son anda beni terk etti başkası ile evlendi isyan asla etmiyorum yanmak bile aşk için yanmak bile hak eden gerçek seven birisi için benim için onurdur
Gerçek sevgi budur bedel ödemek feda etmek sevmenin en güzel şekli böyle sevince yüreğim daha çok mutlu oluyor ama karşılık görmeyince işte orası orası yok mu tam bir yıkım 😒
Asla yapamaz. İnsan doğası gereği bencildir şu an yaşamamızın sebebi hayatımızı değerli gördüğümüzden böyle değerli bir şeyden vazgeçmeye korkutuğumuz içindir. İnsan aşık olurken de kendisine en iyi mutluluğu vereni seçmez mi zaten? Her şey vazgeçilebilirdir insana göre ama kendisi değil.
Sevenler var ama bu güzel bir şey değil normal bir insan kendinden daha çok birini sevemez diye düşünüyorum ben🤸♀️ sevenin ruh sağlığı ve psikolojisi yerinde değildir
Kendilerini sevmeyip bana seni seviyorum diyen insanlara güvenmiyorum. Afrikada bir söz vardır ; kendi çıplak olan , sana gömlek veriyorsa dikkatli ol.
Şöyle ki, insan kendinden çok başkasını sever, kendinden vazgeçebilir, kendimden vazgeçtim intihara meyil ettim. Ama bu saçmalıktı tabi ki, şunu öğrendim hak etmeyeni kendinden fazla sevmeyeceksin, seversen saçma sapan işlere karışıyorsun en azından ben kendi adıma söyleyim bunu.
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Cinsel Yaşam 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Dünya Kupası 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
