Hissiz birisiyim. Bu normal mi?

İki sene önce terk edildim. Sevdiğim çocuk çok yakışıklı birisiydi. Ben güzel değilim mesela ama beni sevdiğini, benimle mutlu olduğunu söylerdi. Benim kendimde kusur gördüğüm şeyleri o severdi yani. Sonradan çapkınlaşmaya başladı. Gözü dışarıya kaydı, başka kadınları istedi vs. Her neyse sonra terk edildim. Ondan sonra çok ağladım hayatım alt üst oldu ama toparladım çok şükür. Hayatımın altı üstünden daha iyiymiş meğerse. Her şey geçti gitti ama geriye hissizlik kaldı. Şimdi ne sevebiliyorum, ne hoşlanıyorum, ne aşk acısı çekebiliyorum vs. Duygusal anlamda hiçbir şey yıkamıyor beni. Evlenip boşansam bile düz bir şekilde yoluma devam ederim o derece. Neden böyle oldum ben? Bu iyi bir şey mi sizce?