Lütfen okurmusunuz ne yapmam gerekiyor?

Zor ama atlatmak gerek. Ben kendimi derslerime adamıştım tamamen. Yks çalışıyordum. Sabahtan geceye ders çalışıp o yorgunlukla düşünmeye vaktim kalmadan uykuya dalıyordum. İşe yaradı hem onu unuttum, hem hukuk kazandım. Başarılı olunca özgüvenim arttı, özgüvenim arttıkça daha da umursamaz oldum. Kendi kendimi iyileştirdim ve bu müthiş bir kısır döngüye döndü. Kendini başka bir hobiye de adayabilirsin. Şimdi düşüncelerim iyice değişti. Kimseye ihtiyacm yok yaşamak için. Onlardan önce de yaşıyordum. Kendi ayaklarımın üzerinde dimdik duruyorum ve kimse umrumda değil. Kendimle, dış görünüşümle (ki pek güzel değilim biliyorum) oldukça mutluyum, başkalarının yapıcı eleştirileri hariç benim hakkımdaki düşünceleri umrumda değil. İllaki birilerinden hoşlanırım ya da belki kör kütük aşık olurum (ki buna da inancım yok biz gözümüzde o kişileri büyütüyoruz sadece) ama kimse için kendimi 1 aydan fazla üzmem, harap etmem. Çünkü hayatımın merkezinde ben varım, herkes gelip gidecek yine ben tek kalacağım. O yüzden önce BEN mutlu olmalıyım.
Ne kadar alakalı yazdım bilmiyorum, yazarken geçmişimi, zayıf halimi ve şimdi içimde hissettiğim o gücü düşündüm. Umarım faydası olur