Sevmeyi kendimden öğrendim ben.. Birine bağlamıyorum bunu.. İnsan karşısındaki insanı sever ama zaten o biz sevdiğimiz için güzeldir ve sevilmeye değerdir.. Sevgi insanın içinden gelen bir olay.. Tabi ki kimi seveceğimizi bazen biz seçeriz bazen de gönle söz geçmez.. Ne garip değil mi, insan sevgiyi kendi içinde bulur ama nefret etmeyi ya da kimseyi sevmemesi gerektiğini başkaları tarafından öğrenir.. Keyifli günler..
Henüz sevmek nedir, ne değildir öğrenemedim. Belki çok yakından tanıdığım birinden, belki de hiç tanımadığım çok uzağımda olan birinden öğrenirim. Kim bilir...
Sevmek de mi öğreniliyormuş? Öğrenilen sevgi ne kadar gerçek olabilir? Bir his; bu sevgi de nefret de kin de öfke de olabilir, içinde yoksa birinin bakıp görerek oluşacak bir şey değildir.. Var olanı açığa çıkarmak da var.. Daha önce yaşamadığın bir durumla karşılaşınca içinden gelenleri ilk defa hissediyoruz da olabiliriz ama asla bakarak, görerek olacsk şey değil..
Sevmeyi kendim öğrendim, kimseden öğrenmedim. Sevmeyi de çok iyi biliyorum. Onun sesini duyarsın mutlu olursun ya da varlığına şükür edersin. İnsan dediğin sevmeyi kimseden öğrenmemeli zaten. Kendisi öğrensin, sevmek kadar güzel bir şey yok. Ondan gelen bir yazı bile heyecan yapmaya sebep olur. Sesini duyduğun zaman da öyle oluyor insan.
Здравствуйте, я Майра из Америки, я увидела ваш профиль и заинтересовалась вами, пожалуйста, напишите мне здесь {dag842479@gmail. com } потому что я хочу сказать тебе кое-что очень важное, благодаря.
Bana esmeyi anlat Bana sevmeyi anlat Bana esmeyi anlat Esip geçmeyi anlat Anlat ki çözülsün dilim Ben rüzgarım demeliyim Rüzgarlığı anlat bana Senin gibi esmeliyim