Özlem duyduğun biri var mı?

o zaman biraz başınızı ağrıtıyım arkadaşlar çok uzun bir yazı olucak şimdiden söyleyim. Bir kızı seviyordum sonra onunla konuşmaya başladık. Ama işte ben ne yazıkki çok fazla seviyordum. Onunki ise sadece hoşlantı. Bu durum başta çok sorun olmadı ama sonrasında ben kendimi hep mutsuz hissettiğimi fark ettim. Sonra bana bir kez hafif kafası güzelken ben seni çok sevmeyi denedim ama yapamadım diyince bitirmem gerektiğini anladım. O gecenin sabahında biraz uzaklaşalım dedim ama bunu demek bile beni çok üzdü. Sonra beni bu kızın bir arkadaşı teselli etti. Sonra beni sevmeye başladı. Ben de onu sevmeye başladım bana iyi geliyordu. Ama o eski kızla karşılaşınca ona hala özlem duyduğumu fark ettim. Çok sordum kendime neden olmadı diye ama olmayınca olmuyor işte. Özlem sevgi bir yere kadar hayat devam ediyor. Özet geçmeye çalıştım.

Özlem duyduğum iki kişi var.
Eski benliğime özlem duyuyorum. Ona sahipken huzuru bulabiliyordum.
Eski kız arkadaşıma özlem duyuyorum. Ona sahipken hep mutluydum.

Keşke demiyorum, iyi ki de demiyorum. Hayata kayıtsız, donuk ve hatta sönük gözlerle bakıyorum.
Karavana atılmış bir ok gibi yolumu bilmeksizin gidiyorum.