Hayatında hiçbir kıza yaklaşmamış bir erkek hakkında ne düşünürsünüz?

Sağ ol ama ben ortama falan giremem giremiyorum çocukluğumdan belli utangaç çekingen içime kapanık sessiz biriyim hiç açılamadım okulda gittim askere gittim yine aynı kaldım kapanık kaldım açılamadım kendimi aşamadım sosyalleşemedim ergenliğim gençliğim hep evde geçti yalnız geçti senelerdir de evden dışarı çıkmıyorum zaten hiç arkadaşım çevrem yok ilkokul ortaokul lisede de hiçbir kızla konuşmadım arkadaş olmadım liseden sonra da hiç kız görmedim zaten askerden sonra da eve kapandım gençliğimi hep evde geçirdim bence benim ergenlikte açılmam kendimi aşmam lazımdı öyle düşünüyorum o zamanlar belki kız arkadaşım sevgilim olsaydı daha farklı olurdu özgüvensiz kapanık kalmazdım ama şanssızım olmadı dışarı çıkmaya çıkmaya da tamamen kapandım korkularım arttı daha çekingen içime kapanık hale geldim bu yaşıma kadar hep böyle yaşadım gençliğim yok ortada hayatı hep kaçırdım kendimi eksik yetersiz hissediyorum