Kızlar benden hoşlanmıyor. İğrenilecek kadar mı çirkinim :( ?

Hayatım hep yalnız başıma kaldım.. Hep bir kız arkadaşım olsun istedim.. Kendimi yırtsam olmadı. Hayatım insanları izleyerek geçti. Sevgi temel ihtiyaç arkadaşlar biliyorsunuz. Hep rededilmekten özgüvenim kalmadı. Uzun zamandır spor yapıyorum, bakım, kuaför, giyim vs. ne yapsam olmadı.
Aylardır boşa yaşadığımı anlıyorum.. Bazen benden tipsizlerin sevildiğine şahit oluyorum. Bir yaştan sonra çevre dralıyor ve kimse kalmıyor. Sürekli üzülüyorum psikologa vs. uzun zamandır gidiyorum..
Sürekli üzülmekten bazen hasta oluyorum, bazen uyuyamıyorum, kilo veriyorum çünkü yemek yiyemiyorum doğru düzgün. Kendimi çok aşağılanmış hissediyorum. Yaşamak bile istemiyorum. Keşke allahım alsa yanına beni. Aylardır hergün saatlerce üzülüyorum.
sizcede yaşamamalıyım değil mi?
Kızlar benden hoşlanmıyor. İğrenilecek kadar mı çirkinim :( ?
Cevapla